23 Μαΐου 1990

Ειρήνη σε εσένα. Είμαι Εγώ, ο Ιησούς. Μην παύεις ποτέ να Με καλείς, μην παύεις ποτέ να προσεύχεσαι, σου δίνω την Ειρήνη Μου και την Αγάπη Μου. Κόρη; Δεν έχεις τίποτε να πεις;

Σου δίνω τη φτωχή μου αγάπη και τη μηδαμινότητα μου, Κύριε.

Αχ, επιθυμώ την αγάπη σου κι ας είναι και φτωχή, όσο για τη μηδαμινότητα σου, μικρή Μου, μείνε πάντα ένα μηδέν. Σβήσε τον εαυτό σου ολότελα, εκμηδένισε ό, τι είσαι εσύ απορροφώντας ό, τι είμαι Εγώ. Γέμισε το πνεύμα σου με το Πνεύμα Μου, ώστε η ψυχή σου να γίνει μια ζωντανή λαμπάδα Φωτός. Γίνε διάφανη, ναι, διαυγής, ώστε το φως σου να λάμψει μέσα από εσένα χωρίς ψεγάδια και καθαρό. Αν Μου ζητάς καθημερινά να σου συγχωρήσω τις αμαρτίες σου και αν Μου επιτρέπεις να σε εξαγνίσω, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται θλίψεις και δοκιμασίες, θα το κάνω χωρίς δισταγμό. Γνωρίζω τις ανάγκες σου.

Δεν σου επιτρέπω να αμαρτάνεις, ποτέ δεν σου παρήγγειλα να αμαρτάνεις και δεν Μου είναι καθόλου ευχάριστο να ακούω τη γλώσσα σου να παραστρατεί, δεν σου ζήτησα να είσαι το θυμίαμα Μου που Με ευχαριστεί με την ευωδία του; Σε έντυσα με εντυπωσιακή στολή και σου έδωσα γλώσσα για να Με υμνείς και να θυμίζεις στον λαό Μου την Αγάπη που τρέφω γι’ αυτούς. Να είσαι λοιπόν προσεχτική, μαθήτρια, και να ακούς τη διδαχή της Σοφίας. Φύλαξε Άγιο το Όνομά Μου και τήρησε ευσυνείδητα τον Νόμο Μου και τις Διδασκαλίες Μου, και ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψω. Είμαι ο Θεός σου έχοντας Εμένα στο πλευρό σου, ποιος μπορεί να είναι εναντίον σου;

Βεβαιώσου πως, ύστερα από ένα τέτοιο χάρισμα που σου δόθηκε χωρίς να το αξίζεις, δεν θα Μου αρνηθείς τίποτα, και το εννοώ, τίποτα. Να ζεις λοιπόν για Εμένα, να μετανοείς και να νηστεύεις. Να νηστεύεις με ψωμί και νερό. Μην απορρίπτεις με περιφρόνηση τις δοκιμασίες που σου δίνω, να χαίρεσαι όταν σε διώκουν! Να χαίρεσαι όταν σε απειλούν για χάρη Μου! Να χαίρεσαι όταν οι εχθροί Μου σου επιτίθενται! Αυτές, παιδί Μου, είναι οι δοκιμασίες με τις οποίες θα σε τελειοποιήσω.

Να προσεύχεσαι αδιάλειπτα. Να προσεύχεσαι, να προσεύχεσαι, να προσεύχεσαι χωρίς να μετράς την ώρα. Δεν θα σε γλυτώσω, Βασούλα, από τα βάσανα, όπως και ο Πατέρας δεν Με γλύτωσε από τα βάσανα. Θέλω να γίνεις ένας ζωντανός εσταυρωμένος, μια δική Μου ανάμνηση. Δεν ήξερες ότι το χάρισμα του πόνου πηγάζει από την Άπειρη γενναιοδωρία Μου και από την Άπειρη Αγάπη Μου; Μη διστάσεις λοιπόν να αγκαλιάσεις τον Σταυρό Μου, τα χέρια σου να σφίξουν με πάθος τον Σταυρό Μου που θα σε οδηγήσει στον Δρόμο της Ζωής. Αν τα πόδια σου ξεστρατίσουν από τον ίσιο Δρόμο, να είσαι βέβαιη πως η Αγάπη Μου και η Πιστότητα Μου θα σε διαφυλάξουν, θα σπεύσω σε βοήθειά σου.

Η ψυχή σου να διψά συνεχώς για Εμένα, θέλω να ακούω και να νιώθω τους αγαπητικούς σου στεναγμούς. Το μέτωπό σου, ψυχή, Εγώ το σημάδεψα βαθειά με τους αγαπητικούς Μου Στεναγμούς, τους Στεναγμούς αυτούς που σου έδινα ακατάπαυστα. Σου σφράγισα το μέτωπο με το Άγιο Όνομά Μου και σε έκανα δική Μου για την Αιωνιότητα. Ύψωσε λοιπόν τα μάτια σου σε Εμένα και βρες Αληθινή Ειρήνη στην Παρουσία Μου.

Πες Μου, λοιπόν, κόρη Μου, εσένα που η Καρδιά Μου αγαπά, θα Μου ανταποδώσεις την Αγάπη αυτή που τρέφω για εσένα;

H αγάπη μου είναι φτωχή,
    πώς να αντικαταστήσω Στεφάνι Σου
από αγκάθια μ’ ένα στεφάνι από ρόδα;
    Ο νους μου το συλλογίζεται διαρκώς
και βυθίζεται μέσα μου.
    Εξήγησε μου λοιπόν δίχως να κουραστείς μαζί μου,
και θα μάθω, δίδαξε με να Σε αγαπώ,
    όπως θέλεις Εσύ να Σε αγαπάμε,
δίδαξε με να φυλάω ευσυνείδητα τον Νόμο Σου,
    για πάντα, ώστε να βαδίζω στον Ίσιο Δρόμο,
οδήγησε τα βήματα μου στον Δρόμο της Αγάπης,
    όπως μου το υποσχέθηκες.

Αχ, κόρη… Κουράστηκαν τα Μάτια Μου περιμένοντας να προφέρουν τα χείλη σου τον όρκο πιστότητας…

Γλυκέ Ιησού, πολυεύσπλαχνε,
    σύρε με, αγαπημένε, στα Πιστά Σου Αχνάρια,
λάβωσε την καρδιά μου με την αγάπη Σου,
    κάνε να γευθώ τα Παθήματα Σου,
θα είναι στο στόμα μου σαν 
    τον σπανιότερο καρπό του Κήπου Σου.

Άνοιξε λοιπόν σε Εμένα για να φυσήξω πάνω σου. Η Πνοή Μου είναι από τις λεπτότερες μυρωδιές, το άρωμα Μου είναι μίγμα από σμύρνα και λιβάνι. Άνοιξε σε Εμένα, ψυχή, για να πνεύσει μέσα σου το Πνεύμα Μου της Αγάπης. Η Πνοή Μου είναι Ζωή. Άνοιξε Μου, αγαπημένη Μου, κόρη Μου, περίμενα ανυπόμονα τούτη τη στιγμή για να σου δείξω την Θεϊκή Καρδιά Μου. Ήρθα από τον Ουρανό μέχρι το κατώφλι της πόρτας σου για να σε συναντήσω, και τώρα που σε βρήκα, δεν θα σε αφήσω να φύγεις.

Μίλα, ψυχή! Απάντησε Μου.

Έλα, έλα κοντά μας, Κύριε,
    και πλήθυνε την Σφραγίδα Αγάπης
του Αγίου Σου Πνεύματος στα μέτωπα μας,
    την Σφραγίδα της Επαγγελίας.
Κτίσε μέσα μας, Θεέ, μια καρδιά καθαρή.
    Ξέρω πως βρίσκεσαι στο κατώφλι όλων των ψυχών,
περιμένοντας την απάντηση τους,
    περιμένοντας με λαχτάρα στα Μάτια
να ανοίξουν την πόρτα τους.
    Οι Αμπελώνες Σου ανθίζουν τώρα,
Κύριε μου, θα δώσουν σε λίγο αρκετόν καρπό
    για να θρέψει κάθε ερημιά.
Οι νεκροί δεν θα επιστρέψουν στη ζωή
    αν δεν φυσήξεις πάνω τους,
και τους ξυπνήσεις με τη γλυκιά Σου ευωδία.
    Για χάρη της Αγάπης Σου κάνε να ξαναζωντανέψει
η χώρα αυτή των φαντασμάτων.

Και τότε θα τους χαμογελάσω και το Φως Μου θα εισχωρήσει από τους αρμούς της πόρτας τους και από κάθε κλειδαρότρυπα. Και κάτω από την πόρτα τους το Φως Μου θα εισχωρήσει!

Αλληλούια, δόξα στον Θεό!

Ναι! Φώναξε χαρούμενα μικρή Μου καρδιά, η άγονες χώρες σας θα καρποφορήσουν! Αναλυθείτε σε δάκρυα χαράς, όλοι εσείς που Με ακούτε. Με παντοτινή αγάπη, σας σπλαχνίστηκα. Αμπελώνες θα φυτρώσουν στη θέση των αγκαθιών και των βάτων. Θα φανερώσω την Αγιότητα Μου και τη Σοφία Μου για να σβήσω την εχθρότητα αυτής της γενεάς απέναντι στη Θεότητα Μου, και την υποτιθέμενη σοφία τους.