18 Δεκεμβρίου 1989
Βασούλα Μου, Εγώ ο Κύριος, θα σε θρέψω μπροστά στα μάτια των διωκτών σου. Νιώσε τον πόνο Μου να σε βλέπω, παιδί Μου, ανάμεσα σ’ αυτούς τους λύκους.
Η Ψυχή Μου είναι απαρηγόρητη και η Καρδιά Μου θλίβεται σε τέτοιο βαθμό, που έχω κινητοποιήσει λεγεώνες αγγέλων να έρθουν να Με παρηγορήσουν. Oι διώκτες σου σού δίνουν δηλητηριασμένο νερό να πιεις, αλλά Εγώ θα συνεχίσω αδιάκοπα να σε γιατρεύω με τη μεγάλη Αγάπη που σου έχω. Θα ανατρέψω όλους αυτούς τους ογκόλιθους που σας περιφρονούν, άγγελοί Μου,1 όλους εσάς που η Καρδιά Μου χαίρεται τη συντροφιά σας και στους οποίους βρίσκω παρηγοριά και ανάπαυση. Πρόβατά Μου, εσείς που δέχεστε τα Μηνύματά Μου με τη Χάρη Μου, πρόβατά Μου, εσείς που αναπαύετε την Καρδιά Μου, εσείς που είστε οι επίλεκτες ψυχές Μου, δεν θα επιτρέψω να δεχθείτε επίθεση από τους Κάιν, αυτούς τους Κάιν που είναι βουτηγμένοι στην αμαρτία και δεν έπαψαν ποτέ να σημαδεύουν στο στήθος εσάς, τους Άβελ Μου.
Κύριε! Οι Κάιν μας επιτίθενται ανελέητα. Τον παλιό καιρό σκότωσαν τους προφήτες Σου και σήμερα θέλουν να επαναλάβουν το έγκλημά τους, στόχος τους είναι να γκρεμίσουν όλους τους Βωμούς Σου, τον ένα μετά τον άλλο. Θέλουν να μας εξαφανίσουν από την επιφάνεια αυτής της εξορίας!
Υπόλοιπό Μου… βωμέ Μου… εσένα που σε σήκωσα από το χώμα για να σε πλάσω σε ένα ζωντανό βωμό για Εμένα, τον Ύψιστο, είσαι ένας από τους βωμούς Μου, βωμούς που τοποθετώ σε διάφορες γωνιές της γης και τους γεμίζω με τους Διάπυρους πόθους Μου από τη Ζωηρή Φλόγα της Αγάπης Μου. Σε βεβαιώνω: ο Κάιν θα χρειαστεί να Με αντιμετωπίσει τούτη τη φορά, αυτός που πάντα διψά για φονικό, αφού συνεχίζει να σπέρνει στο χώμα που όργωσε τους κακούς του σπόρους, και σήμερα τρέφεται απ’ αυτό που του προσφέρει η σοδειά του, θα χρειαστεί να Με αντιμετωπίσει. Άκου, περιστέρι Μου: δεν θα σε σύρει με τη βία ή με το ξίφος στην έρημο για να χύσει το αίμα σου ξανά, ούτε θα τον αφήσω να σβήσει τη Φλόγα που σου έδωσα.
Μικροί Μου βωμοί, εσείς που είστε η Χαρά Μου, πάρτε θάρρος, μη φοβάστε, κάθε δικό του αμάρτημά θα επιστρέψει και θα πλήξει τον ίδιο… Και η προφητεία του Ησαΐα ισχύει μέχρι σήμερα γι’ αυτούς τους Κάιν, ότι Εγώ, ο Κύριος, θα τους δώσω «πνεύμα νωθρό, μάτια που δεν βλέπουν και απρόσεκτα αυτιά, και το ίδιο είναι μέχρι και σήμερα» και πάντοτε θα είναι.
Εξόρισα τον Κάϊν από τη γη του στην έρημο, μια χώρα που δεν κατοικώ Εγώ, μια χώρα όπου η αδικία χύνεται ποτάμι, βρέχει τις όχθες της και ποτίζει το χώμα της. Η Δικαιοσύνη τον απομάκρυνε από τα Μάτια Μου κι όμως, ακόμη και σήμερα που το Έλεός Μου έρχεται σε βοήθειά του και απλώνει το Χέρι Του για να του αφαιρέσει το κάλυμμα που σκεπάζει τα μάτια του, αυτός αρνείται… Κατέβηκα και στις χώρες του κάτω κόσμου, στους λαούς του παρελθόντος, για να γλυτώσω τη ζωή σου από την άβυσσο, Κάιν, αλλά μέχρι σήμερα δεν Με ακούς ούτε είσαι πρόθυμος να Με αναγνωρίσεις για Θεό σου.
Βασούλα, περιστέρι Μου, μη φοβάσαι να μιλήσεις δυνατά, γιατί σε προίκισα με το Πνεύμα Μου. Είναι σκληρό να διασχίζεις αυτή την εξορία, όμως Εγώ Είμαι στο πλευρό σου. Εγώ, ο Άγιος Σύντροφός σου, βαδίζω στο πλευρό σου για να σου παρέχω λόγο, φιλία και παρηγοριά. Είμαι κοντά σου σαν απειλή για τους εχθρούς σου. Είμαι κοντά σου για να γαληνεύω και να κατευνάζω κάθε ανεμοστρόβιλο που πάει να σηκωθεί και να σε τρομάξει. Είμαι κοντά σου για να διώχνω τους λύκους που έρχονται να σε κυνηγήσουν. Είμαι κοντά σου για να προφυλάξω το κεφάλι σου από τον καυτό ήλιο. Είμαι κοντά σου, αγαπημένη Μου, για να διώξω με το Φως Μου όλες τις οχιές και τους σκορπιούς που συναντάς στο διάβα σου. Σε καθοδηγώ στον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις και με το Θυμίαμά Μου σε περιβάλλω καθημερινά, εσένα και όλους αυτούς που μας συνοδεύουν, ευλογώντας κάθε βήμα που κάνουν.
Τα Μάτια Μου είναι πάνω σας, περιστέρια Μου, εσάς που βγήκα να σας αναζητήσω μέσα στην έρημο. Η Αγάπη Μου για εσάς είναι Ζωντανή Φωτιά και ο ζήλος Μου αδιάλλακτος όσο ποτέ, γι’ αυτό ακούστε το τραγούδι Μου. Ο τόπος της ανάπαυσής Μου δεν είναι τώρα μακριά σας. Εγώ είμαι Αυτός που σας αγαπά πιο πολύ και σας δίνω το Δώρο της Αγάπης Μου.
Ελάτε και ακούστε τις διδαχές Μου. Οι διδαχές Μου είναι Φως. Διδαχές που ο κόσμος έχει λησμονήσει, αυτές ακριβώς τις διδαχές που θα έπρεπε να τις φυλάνε σαν τα μάτια τους.
Έλα, εμείς;
Nαι, για πάντα, Κύριε.
Εμείς;
Για πάντα, Αγία Μητέρα.
Σε αγαπώ.2
