20 Μαρτίου 1989

(Λούρδη, Γαλλία)

Βασούλα, είμαι Εγώ, ο Ιησούς. Μην αφήνεις να σε ξεγελάσει ο απατεώνας. Όσα σου έχω δώσει είναι δικάΜου.

Με βάζει σε πειρασμό να αμφιβάλω…

Γιατί τον ακούς; Δεν σου έχω εξασκήσει την ακοή; Σου έχω ανοίξει τα μάτια για να Με βλέπεις, γιατί λοιπόν αμφιβάλλεις; Πολλοί υπηρέτες Μου έχουν λάβει το ίδιο χάρισμα με το δικό σου, γιατί λοιπόν αμφιβάλλεις; Bασούλα, πρόβατό Μου, είμαι ο Καλός σου Ποιμένας και σε πηγαίνω να αναπαυθείς σε πράσινα λιβάδια. Σου προσφέρω καταφύγιο στην Αγκαλιά Μου, σε τρέφω με τις Αρετές Μου, σε αφήνω να αναπαυθείς στην Καρδιά Μου. Η Ματιά Μου είναι πάντα πάνω σου, γιατί λοιπόν αμφιβάλλεις για τα Έργα Μου;

Γιατί εγώ η ίδια δεν είμαι καλή.

Το ξέρω, άφησέ Με όμως να σε τελειοποιήσω. Βλέπεις;¹ Eίμαι η Αγάπη. Μαζί τώρα, Εγώ κι εσύ, το χέρι σου μέσα στο Χέρι Μου, δεν θα σε αφήσω από το χέρι, για να θυμάσαι την Παρουσία Μου.
Έλα, εμείς;

Nαι, Κύριε.

Τότε θέλω να το ακούσω.

(Αργότερα, στη Λούρδη. Πήγαμε να επισκεφθούμε το σπήλαιο όπου η Παναγία εμφανίστηκε στη Βερναδέττη. Eπισκεφθήκαμε την Κρύπτη, την πρώτη εκκλησία που κτίστηκε μετά τις εμφανίσεις. Εκεί, άκουσα εσωτερικά τη φωνή της Αγίας μας Μητέρας που μου είπε:)

“Στο τέλος, θα νικήσουν οι Καρδιές Μας”.

1 Ένιωσα να με κατακλύζει σαν θερμό λουτρό η αγάπη του Θεού. Ήταν υπέροχο.