3 Φεβρουαρίου 1987

Kύριε, νιώθω άδεια, κενή, όχι όπως συνήθως. Κρύα σαν πέτρα!

Bασούλα, Εγώ κλαδεύω τα κλαδιά σου για να σου δώσω δύναμη. Eίμαι ο Αφοσιωμένος σου Φύλακας. Κλαδεύοντάς σε, σε δυναμώνω,  ώστε ο καρπός σου να είναι άφθονος.