Κατά τη γέννησή μας η καρδιά μας δημιουργήθηκε από την Υπέρτατη Αγάπη του Θεού, έτσι ώστε να Του ανταποδώσουμε αυτή τη Θεία Αγάπη∙ η καρδιά μας από την αρχή γεμίζει μόνο με την Παρουσία του Θεού που είναι το Φως. Είναι τέλεια. Δημιουργήθηκε με έναν τέτοιο απερίγραπτο τρόπο ώστε να είναι σε θέση να διατηρεί την Υπέρτατη Αγάπη του Θεού και τη Γλυκύτητα της Παρουσίας Του. Δυστυχώς, καθώς περνάει ο καιρός και μεγαλώνουμε, τα αγκάθια και τα βάτα αρχίζουν να φυτρώνουν μέσα της μέχρι να τη διαπεράσουν, και σαν διάτρητη στέρνα αρχίζει να χάνει το περιεχόμενό της και τη Θεία Αγάπη, ακόμη και την Παρουσία του Θεού που ήταν μέσα της˙ τα αγκάθια είναι οι έγνοιες του κόσμου, οι αμαρτίες και το δέλεαρ του πλούτου που διαπερνούν την καρδιά και τη στερεύουν από την πηγή που δίνει Ζωή.
Και έτσι ξεκινάμε αποξενωμένοι από τον Θεό, την Πηγή κάθε Αγαθού. Όποιος πραγματικά και ειλικρινά αγωνίζεται να συμμετάσχει στη Χάρη του Θεού, θα καταφέρει να μείνει αμέτοχος αυτού του κόσμου και δεν θα χάσει την Υπέρτατη Ουσία που υπήρχε από την αρχή στην καρδιά του.
Ο Θεός, σε αυτούς τους έσχατους καιρούς, αποκαλύπτεται με τόσο πολλά Σημεία, καλώντας μας στη θεϊκή φύση και στο να Τον αγαπάμε όσο κι Εκείνος μας αγαπάει. Ζητά από εμάς ισότητα αγάπης. Αγάπη για αγάπη. Η ισότητα της αγάπης νικά τον Θάνατο˙ η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, η αγάπη μάς κάνει να γνωρίσουμε τον Θεό μας και να Τον αναγνωρίσουμε ως τον Ύψιστο.
Το ερώτημα είναι: Πώς μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό στο μέτρο που μας αγαπά Εκείνος; Ο Θεός είναι η Ίδια η Αγάπη. Δεν μπορούμε να ανταποδώσουμε την Αγάπη του Θεού για εμάς από τη μεριά μας, επειδή Εκείνος είναι ένας Άπειρος Ωκεανός Αγάπης. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να βασιζόμαστε στη Χάρη – διότι τίποτα δεν είναι αδύνατο για τον Θεό, επειδή ο Άγιος που υπερβαίνει τον ουρανό και τη γη μπορεί να μας βοηθήσει να πετύχουμε μια Θεϊκή Αγάπη μέσω της Χάρης Του και να μας απαλλάξει από τα σαρκικά συναισθήματα και τους πειρασμούς, φέρνοντας τον θάνατο σε αυτά, εκμηδενίζοντας τις κακές πράξεις και αντικαθιστώντας τις με το Ευωδιάζον Φως. Ο Θεός, που είναι το Απόλυτο, θα μας εμφυσήσει τότε την επιθυμία να Τον λατρεύουμε, την επιθυμία να ζούμε μόνιμα μέσα Του, Εκείνου που είναι η Ζωή, την επιθυμία να ενδυθούμε Ευωδιάζον Φως, την επιθυμία να συνεχίζει να φυσάει πάνω μας το Άρωμά Του και να διατηρεί τη Φλόγα της Αγάπης Του ζωντανή μέσα μας∙ και σε αυτή την εγγύτητα θα μπολιαστούμε πάνω Του.
Μια ζωή που αφιερώνεται στον Θεό είναι πράγματι μια ζωή που αφιερώνεται στην ενατένιση του Θείου, λαμβάνοντας ανείπωτες ευλογίες που ξεπερνούν το νου και την κατανόηση. Τότε οι απολαύσεις αυτής της γης θα χάσουν εντελώς την αξία τους, διότι ο Παντοδύναμος θα μας διαποτίσει με το νερό της Ζωής, ανυψώνοντάς μας στον τρίτο ουρανό˙ Παράδεισος είναι να είμαστε ακόμη και από τώρα, συνδεδεμένοι με τον Θεό. Τότε, βυθισμένοι στον Θεό, θα έχουμε μόνο μία επιθυμία και αυτή θα είναι να παραδίδουμε τον εαυτό μας αδιαλείπτως στο Θέλημά Του, ενώ και ο Θεός θα μας παραδίδεται επίσης αδιαλείπτως.
Το ερώτημα είναι: Είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε ότι όλοι μας προερχόμαστε από μία Πηγή, δηλαδή από το Θείο; Ακόμα κι αν διαφέρουμε στο σώμα, στο χρώμα, στις παραδόσεις, στις πεποιθήσεις και στον πολιτισμό. Πώς γίνεται να ξεχνάμε εύκολα Ποιος είναι αυτός που εμφύσησε μέσα μας την ίδια Πνοή Ζωής, που εμφύσησε σε όλα τα όντα;
Πρέπει να γίνουμε παράδειγμα για τους άλλους δείχνοντας ότι οι άνθρωποι μπορούν να να ζουν ειρηνικά και αρμονικά, και μπορούν συμφιλιωθούν μεταξύ τους. Πρέπει να μάθουμε να είμαστε ελεήμονες και να μάθουμε να συγχωρούμε. Μπορούμε πραγματικά να ενωθούμε και να συμφιλιωθούμε μεταξύ μας; Ναι! Ναι, μπορούμε να ενωθούμε,
εφόσον μάθουμε να αγαπάμε
υπενθυμίζοντας στον εαυτό μας τη θεϊκή μας προέλευση. Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μας αυτό που είπε ο Ιησούς στους μαθητές Του: “Σας δίνω μια νέα εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο. Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο”. (Κατά Ιωάννη, 13:34-35)
Πρέπει να υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας να γίνουμε η Εικόνα του ζωντανού Θεού, που δεν έχει ίχνος ακαθαρσίας, ίχνος προκατάληψης, ίχνος εκδίκησης, ίχνος μίσους.
Έτσι, θα μπορέσουμε να ζήσουμε ενωμένοι, δεμένοι μεταξύ μας με αγάπη, και να ζήσουμε μαζί με ειρήνη στο μυαλό και την ψυχή. Ο Απόστολος Παύλος λέει για την αγάπη και την ειρήνη: “Η αγάπη είναι αυτό που σας κρατά όλους μαζί σε τέλεια ενότητα”.
Έτσι, αφού παραδώσουμε την ελεύθερη βούλησή μας στον Θεό, ο Θεός θα μπορέσει να μας τελειοποιήσει και να μας φέρει σε μια ένωση Θεϊκής Αγάπης μαζί Του. Μόνο ο Θεός θα μπορούσε να μας φέρει σε μια υιική αγάπη και σε μια Θεϊκή ένωση, ανοίγοντας την καρδιά μας για να δεχθούμε περισσότερα από Εκείνον, ώστε να δεχθεί κι Εκείνος περισσότερα από εμάς, και για να δώσει τον εαυτό Του περισσότερο σε εμάς, ώστε να δώσουμε κι εμείς τον εαυτό μας περισσότερο σε Εκείνον. Σε αυτόν τον κύκλο θα δώσουμε στον Θεό όλα όσα Του ανήκαν ήδη.
Η Θεία Αγάπη είναι η κύρια αρετή, επειδή από την αγάπη βλασταίνουν όλες οι άλλες αρετές. Αγάπη είναι να ζεις μέσα στην Αλήθεια. Όσο μεγαλύτερο είναι το δώρο της Αγάπης, τόσο πιο πλήρης είναι η γνώση μας για τον Θεό∙ όσο πιο φλογερή είναι η αγάπη μας για τον Θεό, τόσο πιο φλογερές είναι οι προσευχές μας∙ όσο πιο τέλεια είναι η αγάπη μας, τόσο πιο άγια είναι η ζωή μας…
Περιτυλιγμένες με τον Θεό, οι πράξεις και οι σκέψεις μας θα είναι όλες θείες˙ στο εξής, ολόκληρη η φωτεινή μας ύπαρξη και ψυχή θα ζωογονείται από τον Θεό˙ αυτή θα είναι η αρχή της νέας μας ζωής εν Θεώ. Θα χορταίνουμε από τη Θεία Αγάπη… και ο Θεός, αφού κατακτήσει την καρδιά μας για να ζούμε μόνο για Εκείνον, θα συνεχίσει να αυξάνει την αγάπη μας, συμβολισμός της ευδαιμονίας μας˙ συμβολισμός μιας τέλειας Θεϊκής ένωσης˙ συμβολισμός ότι έχουμε γευτεί τη Ζωή.
Τότε ο Παντοδύναμος θα είναι ο στίχος των Ψαλμών μας, η χρυσή ηλιαχτίδα στα μάτια μας, το χειροπιαστό γαμήλιο ένδυμά μας, η γαλήνη και η ανάπαυσή μας – θα είναι ο στενός μας σύντροφος και η μυροβόλος πνοή της ψυχής μας,
(17 Ιουνίου 1991) Ω έλα! εσύ που πλανιέσαι ακόμη μέσα σ’ αυτήν την ερημιά λέγοντας: “Αναζήτησα τον Λυτρωτή μου αλλά δεν Τον βρήκα.” Βρες Με αγαπημένε Μου, με καθαρότητα καρδιάς, αγαπώντας Με ανυστερόβουλα, βρες Με στην αγιότητα, στην εγκατάλειψη που επιθυμώ από σένα. Βρες Με τηρώντας τις Εντολές Μου. Βρες Με αντικαθιστώντας με καλό το κακό. Βρες Με με απλότητα καρδιάς. Μην αμαρτάνεις άλλο. Σταμάτα να κάνεις το κακό. Μάθε να κάνεις το καλό, αναζήτησε το δίκαιο, βοήθησε τον καταπιεσμένο, τούτη η ερημιά και η ξηρασίας ας γεμίσει αγαλλίαση. Η χλιαρότητά σου ας εξαφθεί σε μια φλόγα δυνατή. Εγκατάλειψε την αδιαφορία σου και αντικατάστησέ την με το ζήλο. Κάνε τα όλα αυτά για να μπορείς να πεις: Αναζήτησα τον Λυτρωτή μου και Τον βρήκα. Ήταν κοντά μου διαρκώς, αλλά μέσα στο σκοτάδι μου δεν Τον είδα. Ω Δόξα στο Θεό! Ευλογημένος να είναι ο Κύριός μας! Πώς μπόρεσα να είμαι τόσο τυφλός;”
Κι Εγώ τότε θα σου θυμίσω να τηρήσεις και να φυλάξεις σαν θησαυρό τις Εντολές Μου, για να ζήσεις.”
Αυτό το μήνυμα μάς δίνει μια εικόνα ότι η αμαρτία μάς εμποδίζει να αισθανθούμε την παρουσία του Θεού. Έτσι, μόνο μέσω της μετάνοιας μπορεί κανείς να αναγεννηθεί και να δει τον Θεό…
Θα κλείσω λέγοντας ότι όπου υπάρχει Θεός υπάρχει αγάπη, έλεος και ειρήνη. Στο τέλος, αυτός που ζει για τον Θεό, θα ζήσει με τον Θεό στην Αιωνιότητα. Και ο Θεός θα τον τυλίξει με τη λάμψη της αθανασίας…
