1. Όταν η χάρη σάς άγγιξε με δυνατό τρόπο μέσα απ’ αυτά τα μηνύματα και μεταστραφήκατε, πήρατε στα σοβαρά ό,τι ζητούσε ο Χριστός να κάνετε, με σθένος, με χαρά και χωρίς φόβο, γιατί είχατε ανακαλύψει τον «μαργαρίτη» και την αξία του. Ο Χριστός σας είπε ότι συγχώρησε αμέσως τις αμαρτίες σας, από τη στιγμή που γίνατε δικοί Του και Του ζητήσατε να σας συγχωρήσει.

2. Ο Χριστός μας θυμίζει ακόμη μια φορά να γίνουμε όπως ήμασταν στην αρχή, γεμάτοι φλόγα, ζωντανοί, πρόθυμοι, γιατί η φλόγα μας φαίνεται πως έχει κάπως ατονήσει σύμφωνα με Εκείνον και αν συνεχίσουμε έτσι, μια μέρα μπορεί να σβήσει και να πεθάνει, γι’ αυτό και μας προειδοποιεί.

3. Για να φυλάξετε ζωντανό και δραστήριο μέσα σας τον Λόγο Του (το Μήνυμα), και τη φλόγα ζωηρή, για να αυξηθείτε στην Αγάπη Του και να γίνετε άφοβοι απόστολοι, πρέπει να γίνετε ταπεινοί, να απαρνηθείτε τον εαυτό σας, να ταπεινωθείτε για να σας σηκώσει. Ο Χριστός μας παραγγέλνει να διαβάσουμε ξανά τα μηνύματά Του, ακόμη κι αν το κάναμε στο παρελθόν. Μας παραγγέλνει να τα διαβάσουμε απ’ την αρχή και όχι μόνο να τα ανοίγουμε στην τύχη πότε πότε, όπως παραδέχονται πως κάνουν μερικοί.

4. Kαι τότε, θα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε το καλό και να αυξηθούμε σ’ Αυτόν, υιοθετώντας τη Γνώση Του. Τα μηνύματα της ΑΕΘΖ είναι γεμάτα Σοφία και διαβάζοντάς τα θα μάθουμε να αγαπάμε τον Θεό όπως θέλει Εκείνος. Θα γνωρίσουμε το Θέλημά Του.

5. Στις δυσκολίες, ο Χριστός μας θυμίζει να καταφεύγουμε στην Καρδιά Του, όπου θα βρούμε παρηγοριά, ειρήνη και θα πάρουμε δύναμη για τις δυσκολίες που θα συναντήσουμε. Δεν θα χάσουμε την Ειρήνη Του, γιατί θα ζούμε μέσα στην Καρδιά Του.

6. Ο Χριστός μας βεβαιώνει ότι όλα βρίσκονται υπό τον έλεγχό Του και γνωρίζει περισσότερο απ’ ότι νομίζετε τι κρύβετε στην καρδιά σας και ποιες είναι οι ανάγκες σας, και γι αυτό σας θυμίζει να Τον εμπιστευθείτε και να πάτε κοντά Του χωρίς δισταγμό.

7. “Γίνετε η ζωντανή Μου Εκκλησία!“ Λέγοντας αυτά τα λόγια, τα τόνισε ιδιαίτερα. Αληθινή εν Θεώ Ζωή είναι ακριβώς αυτό: το να είμαστε ζωντανοί πνευματικά και να γίνουμε όσα δίδαξε στους μαθητές Του, να γίνουμε η ζωντανή Του Εκκλησία με τις πράξεις μας, με τα λόγια μας και με όσα μας δίδαξε μέσα στα Μηνύματα. Και τότε, η Καρδιά του Χριστού δεν θα μείνει ασυγκίνητη, γιατί με όλα αυτά που μας παραγγέλνει, θα Τον κάνουμε να χαρεί μέσα μας.

8. «Συναχθείτε». Όταν είπε αυτή τη λέξη, το μυαλό μου πήγε αμέσως όταν οι μαθητές Του συγκεντρώνονταν και μοιράζονταν τις χαρές και τις λύπες, έτρωγαν μαζί, έδιναν μαρτυρία μαζί, βοηθούσαν ο ένας τον άλλο, ήταν σαν μια οικογένεια, ενωμένοι με αγάπη και αρμονία. Πρέπει να ακτινοβολούμε ειρήνη και αγάπη, ώστε οι άλλοι που βρίσκονται κοντά μας να νιώσουν αυτή την ενέργεια να βγαίνει από μέσα μας και να καταλάβουν ότι είμαστε αληθινοί μαθητές του Χριστού, διαμορφωμένοι από τον Ίδιο. Η Αγία Γραφή λέει: Από αυτό θα καταλάβουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν αγαπάτε ο ένας τον άλλον. (Ιωάννης 13:35)
Η αγάπη δεν πρέπει ποτέ να απουσιάζει ανάμεσά μας, ποτέ! Όταν κομματιάζουμε ο ένας τον άλλον δείχνουμε πως δεν καταλάβαμε καθόλου τα μηνύματα της ΑΕΘΖ και με το να διαπληκτιζόμαστε μεταξύ μας, αναιρούμε τα Μηνύματα, δίνουμε την εικόνα ενός σάπιου καρπού. Και όταν συγκεντρωνόμαστε μια φορά την εβδομάδα για να προσευχηθούμε, μερικοί μάλιστα έρχονται λιγότερο από μία ώρα για να προσευχηθούν και ύστερα να φύγουν, δεν κάνουμε αυτό που θέλει ο Χριστός να κάνουμε. Θέλει να συναντιόμαστε και να προσευχόμαστε πιο συχνά από δύο φορές το μήνα, μας συμβουλεύει μια φορά την εβδομάδα για μια ώρα και ύστερα να συναντιόμαστε πότε πότε για ένα γεύμα ή για έναν καφέ και να βρισκόμαστε μαζί για να μοιραζόμαστε τις πνευματικές μας εμπειρίες. Μερικοί από τις ομάδες προσευχής το κάνουν σαν καθήκον να συμμετέχουν μια φορά την εβδομάδα για να προσευχηθούν, να τελειώσουν και μετά να πάνε σπίτι τους. Αυτό δεν είναι σωστό. Επιπλέον, πιστεύω ότι θέλει να συνεργαζόμαστε περισσότερο για το Μήνυμά Του. Εφόσον μας καλεί να γίνουμε συνεργάτες στο Έργο Του, το ίδιο θέλει να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας.

9. Για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό που μας συμβουλεύει, πρέπει να απαρνηθούμε τον “εαυτό μας” και τον “εγωισμό μας” και να Του αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο. Χρειαζόμαστε ταπεινότητα και να μην κάνουμε το αφεντικό στους άλλους, με άλλα λόγια, πρέπει να καθρεφτίζουμε Εκείνον.

10. Ο Χριστός μας παραγγέλνει ότι θα πρέπει ακόμη να εργαστούμε σκληρά για να φτάσουμε στην τελειότητα, δίνοντάς μου την εικόνα μιας σκάλας που πρέπει να ανέβουμε για να φτάσουμε στον ουρανό. Φαίνεται πως βαριόμαστε να σκαρφαλώσουμε και παραμένουμε στο πρώτο σκαλοπάτι, κάπου, όχι αρκετά ψηλά. Πρέπει να επικεντρωθούμε περισσότερο στον Χριστό και αυτό θα γίνει ξαναδιαβάζοντας το Μήνυμά Του, που μας ζωοποιεί αληθινά. Όταν ο Χριστός προσθέτει: “και τη σωτηρία των άλλων”, καταλαβαίνω από αυτά τα λόγια τα εξής: Ο Χριστός μας θυμίζει στην αρχή με ποιον τρόπο ήρθε κοντά μας και μας απέσπασε από τις δυνάμεις του σκότους και μας φανέρωσε το θαυμάσιο πνευματικό δείπνο που ετοίμασε για τις πεινασμένες μας ψυχές, δηλ. τα μηνύματα της ΑΕΘΖ. Πέσαμε με τα μούτρα στο φαγητό, πεινασμένοι καθώς ήμασταν, στερημένοι, και το απολαύσαμε αλλά ύστερα, μόλις χορτάσαμε, μήπως θρονιαστήκαμε σε μια πολυθρόνα και μείναμε εκεί και αποκοιμηθήκαμε; Ή συμπεριφερθήκαμε σαν τη Σαμαρείτιδα που μετά τη συνάντησή της με τον Χριστό, έτρεξε στο χωριό με τα χέρια ψηλά διαλαλώντας δεξιά και αριστερά, περνώντας από τα μαγαζιά του χωριού, σκοντάφτοντας πάνω στον κόσμο και φωνάζοντας πως είχε γνωρίσει ένα μεγάλο Προφήτη, τον μεγαλύτερο όλων!  Έδινε μαρτυρία με δυνατή φωνή που ξεσήκωσε όλο το χωριό για να την ακούσει, γιατί ήταν γεμάτη με τη χαρά του Πνεύματος. Άραγε της μοιάζουμε;

11. Για μια ακόμη φορά ο Ιησούς σημαδεύει το μέτωπό μας με το Άγιο Φίλημά Του.

Τι άλλο χρειαζόμαστε; Σηκωθείτε, ξυπνήστε και ακούστε τη Φωνή του Χριστού…

Εν Χριστώ,