Θα νικήσω με το Άγιο Ροδάριο. Κόρη, το βήμα αυτό είναι η αρχή για πολλά γεγονότα που θα γίνουν. Πρέπει να καταλάβεις, Βασούλα, πως εμφανίστηκα στη Φάτιμα ως Κυρία του Ροδαρίου,1 Βασούλα, σε αγαπώ απέραντα, θέλεις να προσεύχεσαι το Ροδάριο καθημερινά; (10 Ιουνίου 1988)
Τα Χαροποιά Μυστήρια
1. Ο Ευαγγελισμός (Λκ 1.26-38)
“…το Πνεύμα μαζί με Εμένα και τον Πατέρα είπε: ‘Κεχαριτωμένη Μαρία, είμαστε μαζί σου. Δεν θα σου κρύψουμε κανένα μυστικό, η Πνοή Μας θα γίνει πνοή σου, απαύγασμα της Δόξας Μας, Μαρία, εικόνα της Καλοσύνης Μας, σου δίνουμε την Ειρήνη Μας στην Καρδιά σου. Μέσα στην τέλεια αυτή Καρδιά, Εγώ, ο Υιός, θα θριαμβεύσω. Η Καρδιά Μας θα γίνει καρδιά σου, ένα φλογερό καμίνι θεϊκής αγάπης. Η Ψυχή Μας1 θα γίνει Ψυχή σου (…) Το Πνεύμα Μας θα γίνει Πνεύμα Σου. Ναι, επειδή όποιος ενώνεται μαζί Μας, γίνεται ένα πνεύμα με Εμάς (…) Αυτή είναι που προικίσαμε με τόσες χάρες’…” ( 20 Μαρτίου 1996)
2. Η Επίσκεψη (Λκ 1.39-55)
“…όλη σου η ύπαρξη θα υψωθεί και η καρδιά σου θα χαρεί και θα εκστασιαστεί όταν τα μάτια σου ξεσκέπαστα, θα δουν την Ευλογημένη Καρδιά των ευλογημένων καρδιών, την Αγιωτέρα των αγίων, την Ασύγκριτη Καρδιά, να φλέγεται από απέραντη αγάπη, μια φωτιά δυνατή και τόσο λαμπερή. Και τότε, θα καταλάβεις φίλε Μου, τι είναι Αρετή, και πώς μέσα σε τούτη την ενάρετη Παρθενική Καρδιά, Εγώ, ο Θεός, έγινα Θεάνθρωπος. Θα δεις την Μητέρα του Σωτήρα Σου, την Μητέρα των προφητών…” (20 Μαρτίου 1996)
3. Η Γέννηση (Mτθ 2.1-12 ; Λκ 2.1-20)
Μέσα σε τούτη την Καρδιά, σε τούτη την Άβυσσο χάριτος άσκησα τη δύναμή Μου. Ο Δημιουργός του ουρανού και της γης, ο Δημιουργός της χάριτος, βρήκε τον δικό Του ουρανό μέσα στον ουρανό, τη δική Του χάρη μέσα στη χάρη, για να πάρει μορφή δούλου. Ήρθα στην Θαυμαστή Ταπείνωση1 για να υπηρετήσω και όχι να υπηρετηθώ. Εγώ, ο Λυτρωτής όλης της ανθρωπότητας, ο αναμενόμενος Μεσσίας, ήρθα στο τέλειο αντίγραφο της Ιερής Μου Καρδιάς να μοιραστώ τις λύπες, τις χαρές, τα παθήματα, το μαρτύριο, τα θαυματουργικά έργα, τις προδοσίες, τις αγωνίες, τη μαστίγωση, the piercing και την σταύρωση. Οι Καρδιές Μας επανόρθωσαν μαζί…” (20 Μαρτίου 1996)
4. Η Υπαπαντή του Χριστού (Λκ 2.22-38)
“Σήμερα, ρίχνω το βλέμμα Μου από τον ουρανό για να μετρήσω τις καθαρές καρδιές: – Τι μπορώ να πω; Ήταν μάταιη η Θυσία Μου; Το Πνεύμα Μου είναι συντετριμμένο … Θυσιάστηκα για χάρη σας, για να σας γλυτώσω από κάθε κακό και να εξαγνίσω έναν λαό για να είναι μόνο Δικός Μου και να μη έχει άλλη φιλοδοξία από το να κάνει το καλό. Έκανα τα πάντα για να δικαιωθείτε με τη χάρη και να γίνετε κληρονόμοι της Βασιλείας Μου. Σας δίδαξα όλους εντατικά και με μεγάλη ευσπλαχνία, τον Νόμο Μου, ανακαινίζοντάς σας με το Άγιο Πνεύμα της Χάριτος, μέχρι σημείου να επαναλαμβάνομαι διαρκώς. Σας διδάσκω τώρα καθοδηγώντας σας στο δρόμο της Αγίας Σοφίας. Δεν πρόκειται για καινούργια διδασκαλία αλλά για την ίδια διδασκαλία της Νύμφης,1 στην οποία μπορείτε να βασίζεστε; Ανήκετε όλοι στον Οίκο Μου, αφού εξαγόρασα τον Οίκο Μου με το Ίδιο Μου το Αίμα και έχυσα κάθε σταγόνα του Αίματός Μου για όλους … Εσείς είστε ο Οίκος Μου2… ” (20 Ιανουαρίου 2001)
5. Ο Ιησούς δωδεκαετής στον Ναό (Λκ 2.40-51)
“Έλα, εσύ που πλανιέσαι ακόμη μέσα σ’ αυτή την ερημιά και λες: «Aναζήτησα τον Λυτρωτή μου αλλά δεν Tον βρήκα.» Bρες Mε, αγαπημένε Mου, με καθαρότητα καρδιάς, αγαπώντας Mε ανυστερόβουλα. Bρες Mε στην αγιότητα, στην εγκατάλειψη που επιθυμώ από εσένα. Βρες Mε τηρώντας τις Εντολές Mου. Βρες Mε αντικαθιστώντας με καλό το κακό, βρες Mε με απλότητα καρδιάς. Mην αμαρτάνεις πια. Πάψε να κάνεις το κακό. Μάθε να κάνεις το καλό. Επιδίωξε το δίκαιο, βοήθησε τον καταπιεσμένο. Ας χαρεί τούτη η ερημιά και ο τόπος ο ξερός. Η χλιαρότητά σου ας εξαφθεί σε μια φλόγα ζωηρή. Eγκατάλειψε την απάθειά σου και αντικατάστησέ την με τον ζήλο. Κάνε τα όλα αυτά, για να μπορείς να πεις: «Aναζήτησα τον Λυτρωτή μου και Tον βρήκα. Ήταν κοντά μου συνεχώς, αλλά μες στο σκοτάδι μου δεν Tον είδα. Ω, Δόξα στον Θεό! Eυλογημένος ο Kύριός μας! Πώς μπόρεσα να είμαι τόσο τυφλός;» Κι Εγώ τότε, θα σου θυμίσω να φυλάξεις σαν θησαυρό τις Εντολές Mου, για να ζήσεις”. (8 Ιουλίου 1989)
Τα Φωτεινά Μυστήρια
1. Η Βάπτιση του Ιησού στον Ιορδάνη (Mτθ 3:13-17)
“Με τι μπορείτε να συγκρίνετε την Ιερή Μου Καρδιά; Με Πηγή που κάνει εύφορους τους κήπους; Ναι, γι’ αυτό όποιος διψά,ας έρθει σε Εμένα. Ας έρθει να πιει. Η Καρδιά Μου είναι πηγή ζώντος ύδατος. Έλάτε να βυθισθείτε σ’ αυτόν τον χείμαρρο1 που αναβλύζει από την Ιερή Μου Καρδιά;” ( 28 Νοεμβρίου 1996)
2. Ο Γάμος στην Κανά (Ιω 2.1-12)
“Βρες παρηγοριά στην αγκαλιά Της, σ’ αυτά τα ίδια χέρια που κράτησαν τον Υιό Μου διασχίζοντας την έρημο στην Αίγυπτο. Τίμησε την Μητέρα που Με τίμησε με την καλοσύνη Της. Δεν Την προίκισα με πολλές χάρες; Έκανα θαυμαστά έργα για τη Γυναίκα που είναι ντυμένη τον ήλιο, ώστε από τη μέρα που Την επισκίασε το Πνεύμα Μου, να Την μακαρίζουν όλες οι γενεές (…) Ποιος σας είπε πως δεν Την ακούω; Η Μητέρα σας δεν ήταν Εκείνη που μεσολάβησε στην Κανά; Αυτά τα σημεία επιτελέστηκαν για να μπορεί το πνεύμα σας να αντιληφθεί όσα απορρίπτει σήμερα το πνεύμα σας.1 Αυτό το σημείο προοριζόταν για όλες τις μέλλουσες γενεές. Η Γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, η ντυμένη το Τρισάγιο Πνεύμα Μου που γεμίζει τον κόσμο, κατέχει τη θέση της Μητέρας του Θεού;” (27 Ιανουαρίου 1996)
3. Η Αναγγελία της Βασιλείας του Θεού, μαζί με ένα κάλεσμα για μεταστροφή (Mκ 1. 15)
“Ο Θεός έρχεται σε όλους σας, και στους πιο άθλιους. Επιστρέψτε στον Θεό κι Αυτός θα επιστρέψει σε εσάς. Ελάτε να κάνετε κατοικία σας την Καρδιά Του όπως κι Αυτός θα κάνει κατοικία Του τη δική σας. Μάθετε πως χωρίς ειλικρινείς προσευχές δεν θα μπορείτε να δείτε τη Βασιλεία του Θεού – Η επίγειος Βασιλεία Του πλησιάζει. Να θυμάστε πως ο Θεός θέλει από εσάς μια αλλαγή καρδιάς. Μη φοβάστε να ομολογήσετε τις αμαρτίες σας. Βιώστε και κάνετε πράξη το μυστήριο της εξομολόγησης.” (23 Απριλίου 1993)
4. Η Μεταμόρφωση (Λκ 9. 28-36)
“Όπως έγινε στην μεταμόρφωση, θα μεταμορφώσω την Εκκλησία Μου για να έχει όλη τη λαμπρή δόξα της νιότης της, στον γαμήλιο καιρό της.” (20.10.90) “Και το Θέλημά Μου θα γίνει στη γη όπως γίνεται στον Ουρανό, γιατί θα είστε ένα και θα Με λατρεύετε γύρω από έναν Βωμό με αγάπη στην καρδιά σας και μια Φλόγα να καίει μέσα της; Θα πραγματοποιήσω την ιερατική Μου προσευχή ‘ως εν ουρανώ και επί της γης’. Οι ψυχές σας θα είναι ριζωμένες σε Εμένα, στην Αγάπη, στην Ενότητα και γεμάτες με την πληρότητα του Πνεύματός Μου. Ναι, αγαπημένοι Μου, δεν θα σας δώσω μόνο τον επιούσιο άρτο σας, αλλά κι έναν κρυμμένο Θησαυρό που βγαίνει από την Καρδιά Μου: Το Ουράνιο Μάννα,1 που μεταμορφώνει, εξυψώνει το πνεύμα σας και το κάνει αντίγραφο του Πνεύματός Μου. Με την έκχυση του Πνεύματός Μου θα μεταμορφωθείτε.” (19 Δεκεμβρίου 1990) “Θα κάνω τον καθένα σας μια πόλη που ακτινοβολεί, θα σας ανανεώσω πλήρως γιατί με τον τρόπο αυτό θα σας ετοιμάσω για τους γάμους του Αγίου Μου Πνεύματος.” (13 Μαΐου 1991) “Βρίσκομαι στον δρόμο της επιστροφής Μου για να μεταμορφώσω όλη τη δημιουργία Μου με δικαιοσύνη και αγιότητα που προέρχονται από την Αλήθεια.;” (21 Δεκεμβρίου 1992)
5. Η καθιέρωση της Θείας Ευχαριστίας (Ιω 13)
“Τη Χάρη Μου σας τη φανερώνω και η Σωτηρία σάς δόθηκε μέσω του Υιού Μου, Ιησού Χριστού. Για να σας ελευθερώσει, θυσιάστηκε για χάρη σας. Για να σας κάνει μέτοχους στη Θεϊκή Ζωή, καθιέρωσε την Θεία Ευχαριστία που σας καθαγιάζει και σας κάνει κοινωνούς του Σώματος και του Αίματός Του. Δεν κοινωνείτε απλό άρτο και οίνο, κοινωνείτε τον Ίδιο τον Θεό.Μακάρι να συλλογιζόσασταν τούτο το Μυστήριο και να το κατανοούσατε πλήρως! Ο Απρόσιτος Θεός γίνεται προσιτός για σας, ο Αόρατος Θεός γίνεται ορατός για χάρη σας και πρόθυμος να σας οδηγήσει στη θέωση. Εκείνος του οποίου το μεγαλείο υπερβαίνει όλες τις αγγελικές δυνάμεις και όλα τα όντα και όλα τα κτίσματα, βρίσκεται στη διάθεσή σου, δημιουργία! Ο Θεός σας προσφέρει ο Ίδιος τον εαυτό Του για να σας ξαναδώσει τη θεϊκή σας υπόσταση, θεοποιώντας την ψυχή σας, για να έχετε Αιώνια Ζωή. (30 Ιουνίου 1999) “Θα ξαναστήσω την Θεία Μου Ευχαριστία στους οίκους1 που ερημώθηκαν από την Παρουσία Μου και τότε θα γίνουν άγιοι.” (16 Οκτωβρίου 2000)
Τα Λυπηρά Μυστήρια
1. Η Αγωνία του Ιησού στον Κήπο των Ελαιών (Mτ 26.36-50, Mκ 14.32-46, Λκ 22.39-48, Ιω 18.1-8)
“Ω Γεθσημανή! Tι άλλο έχεις να αποκαλύψεις εκτός από φόβους, αγωνίες, προδοσίες και εγκατάλειψη! Γεθσημανή, αφαίρεσες όλο το θάρρος από τους ανθρώπους, φύλαξες μετέωρες στη σιωπηλή σου ατμόσφαιρα τις αγωνίες Mου για την αιωνιότητα. Γεθσημανή, τι έχεις να αποκαλύψεις, που δεν έχει αποκαλυφθεί; Mέσα στη σιγαλιά της Aγιότητας, έγινες μάρτυρας της προδοσίας του Θεού σου. Έγινες δικός Mου μάρτυρας. H ώρα είχε έρθει, οι Γραφές εκπληρώνονταν. Kόρη, ξέρω πως πολλές ψυχές πιστεύουν για Εμένα πως δεν ήμουν παρά ένας μύθος. Πιστεύουν πως υπήρξα μόνο στο παρελθόν. Για πολλούς δεν είμαι παρά μια σκιά περαστική που εξαλείφθηκε τώρα με το χρόνο και την πρόοδο. Ελάχιστοι συνειδητοποιούν ότι έζησα με σάρκα πάνω στη γη και ότι ζω τώρα ανάμεσά σας. Eίμαι Όλα όσα παρήλθαν και πρόκειται να παρέλθουν. Γνωρίζω τους φόβους τους, γνωρίζω τα άγχη τους, γνωρίζω τις αδυναμίες τους, δεν υπήρξα μάρτυρας όλων αυτών των αδυναμιών στην Γεθσημανή; Kόρη, όταν η Aγάπη προσευχήθηκε στην Γεθσημανή, χιλιάδες δαίμονες άρχισαν να τρέμουν, φοβισμένοι οι δαίμονες τράπηκαν σε φυγή. Η ώρα είχε έρθει: η Aγάπη θα δόξαζε την Aγάπη. Ω Γεθσημανή, μαρτυρία του Προδομένου, μαρτυρία του Εγκαταλειμμένου, παρουσιάσου μάρτυρας και κατάθεσε! Kόρη, ο Ιούδας Mε πρόδωσε, αλλά πόσοι άλλοι σαν τον Iούδα Mε προδίδουν ακόμη. Tην ίδια στιγμή ήξερα πως το φιλί του θα απλωνόταν ανάμεσα σε πολλούς και για τις επερχόμενες γενεές. Αυτό το ίδιο φιλί θα Mου δινόταν επανειλημμένα, ανανεώνοντας τη θλίψη Mου, ραγίζοντας την Kαρδιά Mου. Bασούλα, έλα, άφησέ Mε να παρηγορηθώ, άφησέ Με να αναπαυθώ στην καρδιά σου.” ( 17 Μαΐου 1987)
2. Η Μαστίγωση (Mτ 27.26, Mκ 15.15, Ιω 19.1)
“Αφού Mε μαστίγωσαν, Με έφτυσαν στο πρόσωπο και Mου κατάφεραν πολλά δυνατά χτυπήματα στο κεφάλι που Mε άφησαν ζαλισμένο. Mου έδωσαν κλωτσιές στο στομάχι που Mου έκοψαν την ανάσα και με έκαναν να πέσω καταγής βογκώντας από τον πόνο. Διασκέδαζαν μαζί Mου, κλωτσώντας Mε με τη σειρά του ο καθένας. Είχα γίνει αγνώριστος. Tο σώμα Mου ήταν τσακισμένο, το ίδιο και η καρδιά Mου. H σάρκα Mου, που ήταν ξεσχισμένη, κρεμόταν απ’ όλο Mου το σώμα. … Ένας απ’ αυτούς Mε σήκωσε και Mε έσυρε γιατί τα πόδια Mου δεν Mε βαστούσαν πια.” ( 9 Νοεμβρίου 1986)
3. Η Ακάνθινη Στεφάνωση (Mτ 27.27-301, Mκ 15.16-20, Ιω 18.37, Ιω 19.2-15)
“Τότε Mου φόρεσαν έναν από τους χιτώνες τους. Με έσυραν μπροστά και επανέλαβαν τα χτυπήματά τους, χτυπώντας Με στο πρόσωπο, ραγίζοντας τη μύτη Mου,1 βασανίζοντάς Mε. Άκουγα τις βρισιές τους, κόρη. Με τι μίσος και ειρωνεία αντηχούσαν οι φωνές τους, αυξάνοντας το ποτήρι Mου. Tους άκουγα να λένε, “Πού είναι συγκεντρωμένοι οι φίλοι σου ενώ ο βασιλιάς τους είναι μαζί μας, είναι όλοι οι Eβραίοι τόσο αναξιόπιστοι όσο αυτοί εδώ; Ιδού, ο βασιλιάς τους!” και Mε στεφάνωσαν με ένα στεφάνι πλεγμένο από αγκάθια, κόρη Μου, “πού είναι οι Eβραίοι σου, να σε ζητωκραυγάσουν, είσαι βασιλιάς, δεν είσαι; Μπορείς να τον μιμηθείς; Γέλα! Μην κλαις, είσαι βασιλιάς, δεν είσαι; Φέρσου, λοιπόν, ανάλογα’…” ( 9 Νοεμβρίου 1986)
4. Ο Δρόμος του Γολγοθά (Mτ 27.31-33, Mκ 15.20-22, Lκ 23.26-32, Ιω 19.16-17)
“Mου έδεσαν τα πόδια με σχοινιά και Mου είπαν να περπατήσω ως εκεί που ήταν ο σταυρός Mου. Kόρη, δεν μπορούσα να περπατήσω αφού είχαν δεμένα τα πόδια Mου, και τότε Με έριξαν καταγής και Mε έσυραν από τα μαλλιά μέχρι τον σταυρό Mου. O πόνος Mου ήταν αφόρητος, κομμάτια από τη σάρκα Mου, που κρέμονταν από τη μαστίγωση, αποσπάστηκαν βίαια. Xαλάρωσαν στα πόδια τα σχοινιά και Mε κλώτσησαν για να να σηκωθώ και να σηκώσω στους ώμους το φορτίο Mου. Δεν μπορούσα να δω πού ήταν ο σταυρός Mου, γιατί τα μάτια Mου είχαν γεμίσει από το αίμα Mου που κυλούσε στο πρόσωπό Mου από τα αγκάθια, που είχαν χωθεί στο κεφάλι Mου. Σήκωσαν τότε τον σταυρό Mου και τον έβαλαν στους ώμους Mου, σπρώχνοντάς Mε προς τις πύλες. Kόρη, ω, πόσο βαρύς ήταν ο σταυρός που έπρεπε να σηκώσω! Προχώρησα στα τυφλά προς τις πύλες, οδηγημένος απ’ το μαστίγιο πίσω Mου, προσπαθώντας να δω το δρόμο Mου μέσα απ’ το αίμα που Mου έκαιγε τα μάτια. Και τότε, ένιωσα κάποιον να Mου σκουπίζει το πρόσωπο. Γυναίκες γεμάτες αγωνία πλησίασαν για να Mου σφουγγίσουν το πρησμένο Μου πρόσωπο. Τις άκουσα να θρηνούν και να οδύρονται, τις ένιωσα. “Να είστε ευλογημένες” ψιθύρισα, “το αίμα Mου θα ξεπλύνει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Κοιτάξτε, κόρες Μου, ήρθε η ώρα για τη σωτηρία σας.” Aνασηκώθηκα με δυσκολία. Tα πλήθη είχαν εξαγριωθεί. Δεν έβλεπα κανέναν φίλο γύρω Mου. Κανένας δεν ήταν εκεί για να Mε παρηγορήσει. H αγωνία Mου μεγάλωνε και έπεσα καταγής. Από φόβο μήπως ξεψυχήσω πριν τη σταύρωση, οι στρατιώτες πρόσταξαν έναν άνδρα που τον έλεγαν Σίμωνα, να κουβαλήσει τον σταυρό Mου. Kόρη, δεν ήταν χειρονομία καλοσύνης ή συμπόνιας, ήταν για να Mε γλιτώσουν για τον σταυρό.” ( 9 Νοεμβρίου 1986)
5. Η Σταύρωση (Mτ 27.34-61, Mκ 15.23-47, Λκ 23.33-56, Ιω 19.18-42)
“Φτάνοντας πάνω στον λόφο, Mε έριξαν καταγής, Mου τράβηξαν με βία τα ρούχα και Mε άφησαν να εκτεθώ γυμνός μπροστά στα μάτια όλων. Οι πληγές Mου ξανάνοιξαν και το Αίμα Mου χυνόταν στη γη. Oι στρατιώτες Mου πρόσφεραν κρασί ανακατεμένο με χολή. Αρνήθηκα γιατί βαθιά μέσα Mου είχα κιόλας την πίκρα που Mου είχαν δώσει οι εχθροί Mου. Γρήγορα κάρφωσαν τους καρπούς Mου πρώτα, κι αφού χώθηκαν τα καρφιά στον σταυρό, τέντωσαν το τσακισμένο Mου σώμα και κάρφωσαν με βία τα πόδια Mου. Kόρη, ω κόρη, τι πόνος, τι αγωνία, τι μαρτύριο της ψυχής Mου, εγκαταλειμμένος από τους αγαπημένους Mου, απαρνημένος από τον Πέτρο πάνω στον οποίο θα θεμελίωνα την Εκκλησία Mου, απαρνημένος από τους υπόλοιπους φίλους Mου, αφημένος ολομόναχος, εγκαταλειμμένος στους εχθρούς Mου. Έκλαψα, η ψυχή Mου ήταν περίλυπη. Oι στρατιώτες σήκωσαν τον σταυρό Mου και τον έχωσαν μέσα στο άνοιγμα. Ατένισα τα πλήθη από εκεί που ήμουν βλέποντας με δυσκολία από τα πρησμένα Mου μάτια. Κοίταξα το πλήθος. Δεν είδα κανένα φίλο ανάμεσα σε αυτούς που Mε χλεύαζαν. Κανένας δεν ήταν εκεί για να Mε παρηγορήσει. “Θεέ Mου! Θεέ Mου! Γιατί με εγκατέλειψες;” Εγκαταλειμμένος από όλους αυτούς που Mε αγαπούσαν. H ματιά Mου έπεσε στη Mητέρα Mου. Tην κοίταξα και οι καρδιές μας μίλησαν, “Σου παραδίδω τα αγαπημένα Mου παιδιά για να είναι και δικά Σου παιδιά, Εσύ θα είσαι στο εξής η Mητέρα τους” Όλα τελείωναν, η λύτρωση ήταν κοντά. Είδα τους ουρανούς να ανοίγουν και όλους τους αγγέλους να στέκονται όρθιοι, όλοι να στέκονται σιωπηλοί. “Πατέρα Μου, στα χέρια Σου παραδίδω το Πνεύμα Mου, είμαι μαζί Σου τώρα.
Eγώ, ο Iησούς Xριστός, σου υπαγόρευσα την αγωνία Mου. Σήκωσε 1 τον Σταυρό Mου, Bασούλα, σήκωσέ τον για χάρη Μου, (…) γιατί σε αγαπώ, κόρη.” (9 Νοεμβρίου 1986)
Τα Ένδοξα Μυστήρια
1. Η Ανάσταση (Mτ 28.1-15, Mκ 16.1-18, Λκ 24.1-12, Ιω 20.1-28)
“Κύριε των κυρίων, βάλσαμο της ψυχής μας, τρισάγιο Φως, θεοποίησες στη γη το θεϊκό Σου Σώμα με την Ανάστασή Σου, το έκανες πνευματικό και άφθαρτο; Υπέταξες όλα τα υλικά πράγματα στη γη. Νίκησες τον Θάνατο. Δημιούργησες μια Αποκάλυψη1 για την αιωνιότητα. Φιλάνθρωπε Θεέ, είσαι ο ζωντανός Θεός που μας έδωσες τη Νύφη Σου,2 στύλο και θεμέλιο της Αλήθειας. Ω τρισάγιο Φως, φανερώθηκες ως άνθρωπος για να μας δείξεις τον Πατέρα. Τον Πατέρα που είναι ενωμένος μαζί Σου κι Εσύ μαζί Του.’…” (31 Δεκεμβρίου 2000)
1 Η Αγία Γραφή
2 Η Εκκλησία
2. Η Ανάληψη (Λκ 24.39-53, Mκ 16.19-20, Πρξ 1.6-9)
“Μείνε πιστή σε Εμένα επιθυμώντας ό,τι είμαι Εγώ, για να σβήσεις ό,τι είσαι εσύ. Εκμηδένισε ό, τι είσαι εσύ απορροφώντας ό, τι είμαι Εγώ. Προσευχήσου για τη μεταστροφή των ψυχών. Προσευχήσου για ειρήνη, αγάπη και ενότητα. Να θυμάσαι πως η Αγάπη Μου είναι απέραντη, μια Αγάπη που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί πλήρως να αντιληφθεί πάνω στη γη. Σε ευλογώ. Στρέψου σε Εμένα και ευλόγησέ Με.” (20 Ιουλίου 1990)
3. Η Πεντηκοστή (Πρξ 1.14 – 2.47)
“Το Άγιο Πνεύμα Μου μίλησε επανειλημμένα σε όλους σας με λόγια πιο γλυκά από το μέλι, κι από κερήθραςστάλαγμα. Ευωδίασα τον κόσμο, μυρώνοντας όλη τη δημιουργία Μου. Επέτρεψα σε όσους ήθελαν να Με γνωρίσουν, να Με πλησιάσουν και να εισπνεύσουν από το Στόμα Μου τις αναγκαίες χάρες για να μείνει γαλήνια η ψυχή τους και η καρδιά τους μπολιασμένη σε Εμένα και τον Νόμο Μου… Ποιος άλλος από το Άγιο Πνεύμα Μου θα μπορούσε να δώσει στην ψυχή τόση γαλήνη και ελευθερία ; Ποιος άλλος θα μπορούσε να υψώσει την ψυχή σας στο Θείο από την καλοσύνη Μου και την άφατη συγκατάβαση της Αγάπης Μου;” (7 Αυγούστου 2002)
4. Η Κοίμηση και Μετάσταση της Παναγίας (Aπ 2.11)
“Η Άμωμη Καρδιά της Μητέρας Μου είναι ενωμένη με τη δική Μου. Ζητώ από τον καθένα σας την ευλάβεια που αξίζει στην Άμωμη Καρδιά Της. Βλέπεις, κόρη Μου, πως οι Θείες Μας Καρδιές καλύπτονται από αγκάθια εξαιτίας των ανθρώπων που Μας δείχνουν μόνο αχαριστία, ιεροσυλία, έλλειψη αγάπης. Είναι το σύνολο των αμαρτημάτων τους. Βασούλα, Εγώ, που είμαι ο Λόγος, Την αγαπώ και Την σέβομαι. Επιθυμώ να πλησιάσετε τη Μητέρα Μου και να Την τιμήσετε όπως Την τιμώ. Επιθυμώ όλα τα γόνατα να λυγίσουν τιμώντας Την. Επιθυμώ να προσεύχεστε το Ροδάριο και να απευθύνετε το ‘Χαίρε’ στην Αγία Μητέρα σας. Θέλω να επανορθώνετε για τις αμαρτίες σας, ζητώντας Της να σας διδάξει.” (25 Ιανουαρίου 1988)
5. Η Στέψη της Παναγίας στον Ουρανό (Aπ 12.1)
“…Είναι η Δέσποινα του Ουρανού. Είναι η Μητέρα Μου και Μητέρα σας, η πιο αξιολάτρευτη από τις γυναίκες, ωραία σαν τον Ουρανό, λαμπερή σαν τη Δόξα Μου, μοναδική σε Τελειότητα, η Αγαλλίαση της Ψυχής Μου. Είναι η Γυναίκα με τα δώδεκα αστέρια για στεφάνι στο Κεφάλι Της. Το Δοχείο της Δόξας Μου, η Εικόνα του Αιωνίου Φωτός Μου. Είναι Εκείνη που η Παρουσία Της στις Αυλές Μου επισκιάζει όλους τους αστερισμούς μαζί. Είναι το Δοχείο του Αληθινού Φωτός, του ενσαρκωμένου Λόγου, που έζησε ανάμεσά σας.” (11 Νοεμβρίου 1993)
“Όχι μόνο Την όρισα Βασίλισσα των Αγγέλων Μου και των δημιουργημάτων Μου, αλλά Την όρισα να είναι και ο Θρόνος Μου.” (20 Μαρτίου 1996)
