27 Ιουλίου 1992
Βασούλα, ταλαίπωρη νύφη Μου, είχα προβλέψει όλες τις παραλείψεις σου και τις αδυναμίες σου πολύ πριν γεννηθείς. Ήξερα απ’ την αρχή πως εκείνη που είχα αποφασίσει να την ρίξω σαν Δίχτυ Μου μέσα στη διαφθορά του κόσμου, θα σπαρταρούσε και θα στριφογύριζε μέσα στα Χέρια Μου. Ήξερα πως ο διάβολος θα έστηνε πονηρές παγίδες για να παγιδέψει εκείνη που η Καρδιά Μου αγαπά, επομένως μην απορείς και μη νομίζεις πως κι Εγώ δεν απορώ… Θέλεις παρόλα αυτά να συνεχίσεις να σηκώνεις τον Σταυρό που σου πρόσφερα τόσο στοργικά;
Ναι, θέλω. Μη μου κρύβεις το Πρόσωπό Σου ούτε τον Σταυρό Σου. Το Άγιο Πρόσωπό Σου που με κοιτάζει θα μου δώσει την απαραίτητη δύναμη για να σηκώσω τον Σταυρό Σου. Αυτό είναι που χρειάζομαι. Δεν μου αξίζει να με κοιτάζει τόσο στοργικά από τον ουρανό ο Βασιλεύς των βασιλέων.
Βασούλα, μη Με κάνεις να αλλάξω γνώμη για την ειλικρίνεια της καρδιάς σου.1 Για να φέρεις εις πέρας το έργο που σου προσέφερα ευνοϊκά, το πνεύμα σου θα πρέπει να είναι ενωμένο με το Πνεύμα Μου, η καρδιά σου με την Καρδιά Μου, και με την τέλεια αυτή ένωση θα μπορείς να γίνεις η Ηχώ μου.
Κοίτα! Θάρρος κόρη! Ο Αγαπημένος σου έρχεται σύντομα, για να βάλει ένα τέλος στις θλίψεις και τους θρήνους τούτης της γης. Πρόσεξε, κόρη, σε στέρησα από κάτι;
Όχι, Κύριε, έκανες το αντίθετο:
Γέμισες το στόμα μου με Ουράνιο Μάννα,
έθρεψες την ψυχή μου,
έκανες σπουδαία έργα για εμένα.
Ναι, σου πρόσφερα ένα τραπέζι γεμάτο. Σου πρόσφερα το Σπίτι Μου, την Καρδιά Μου και τον Eαυτό Μου. Σου πρόσφερα να ζήσεις μαζί Μου, μέσα στο Φως Μου. Σου πρόσφερα, από την Παλάμη του Χεριού Μου, το Ουράνιο Μάννα Μου. Σου πρόσφερα, όταν διέσχιζες τούτη την ερημιά, να μοιραστείς το Μανδύα Μου. Για να σε κρατήσω ζωντανή σου πρόσφερα να φας το Σώμα Μου και να πιεις το Αίμα Μου.
Συνήθισα τα βήματά σου να ακολουθούν τα Βήματά Μου. Εδραίωσα μέσα σου τις χάρες Μου και τα Πλούτη της Ιερής Μου Καρδιάς. Αναχαίτισα λεγεώνες δαιμόνων που ήταν έτοιμοι να σε κομματιάσουν. Σαν ένας Πολεμιστής πολέμησα και σε υπερασπίστηκα από τον Απατεώνα. Χάρισα πλούσιες τις ευλογίες Μου σε εσένα και την οικογένειά σου. Ανόρθωσα το σπίτι σου2 απ’ την ερήμωση και τον θάνατο. Πίεσα με πολύ αγάπη τα χείλη σου πάνω στις Πληγές Μου και μοιράστηκα το Ποτήρι Μου μαζί σου, κι όπως ο Νυμφίος προσφέρει τη νυμφική Του κλίνη, σου πρόσφερα τον Σταυρό Μου, το Ακάνθινο Στεφάνι Μου και τα Καρφιά Μου για να σε εξαγνίσω. Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω για εσένα και δεν το έκανα;…
Βασιλική,3 μην ενδίδεις στις παρορμήσεις της φύσης σου για να μη χάσεις τους καρπούς σου και μείνεις σαν μαραμένο δέντρο.
Με όλη Μου την Ψυχή σε περιέβαλα, Βασιλική, με την εύνοιά Μου και με όλη Μου την Ψυχή σκοπεύω να σε κρατήσω δική Μου για πάντα. Όμως, θα απαιτήσω στο εξής από εσένα περισσότερα από πριν. Αν δεν ανταποκριθείς στις απαιτήσεις της Ιερής Μου Καρδιάς, θα αντιμετωπίσεις διπλάσιους σταυρούς. Θυμήσου, Μου χρωστάς τη ζωή σου και τη σωτηρία σου. Κράτα σε απόσταση τον κόσμο που τα έχει όλα εκτός από Εμένα.
Είθε η Δύναμη που λαμβάνεις από Εμένα να σου ανοίξει το στόμα για να διακηρύξεις τα θαυμάσιά Μου. Είθε όλες οι φυλές του κόσμου να ακούσουν το Μήνυμά Μου. Θα σπείρω παντού και σε κάθε χώρα, θα καλλιεργήσω τις ερημιές σας και ο ήχος των Βημάτων Μου θα ακουστεί απ’ όλους τους κατοίκους της γης, ως τα πέρατα του κόσμου.
Κόρη, αντάμειψέ Με και θα δώσω στην ψυχή σου χαρές και παρηγορίες που θα ανακουφίσουν τη δίψα σου. Να ξυπνάς πότε-πότε τα μεσάνυχτα για να Με δοξάσεις και να Με ευχαριστήσεις για τις χάρες και ευλογίες που σου έδωσα τόσο γενναιόδωρα.
Είσαι πολύτιμη για Εμένα, κοίταξε στα δεξιά Μου και δες ποιος είναι μαζί Μου… Ναι, η συνήγορός σου και Μητέρα σου, που σε φυλάει από κινδύνους και απειλές. Σαν το λυχνάρι που φωτίζει πάνω στον ιερό λυχνοστάτη,4 σου δείχνει τον Δρόμο που οδηγεί σε Εμένα. ![]()
1 Αυτό ήταν μια παρατήρηση από τον Ιησού.
2 Δηλαδή: “Ανόρθωσα την ψυχή σου.”
3 Με σοβαρό τόνο ο Ιησούς με φώναξε με το όνομά που βαφτίστηκα.
4 Σοφ.Σειρ. 26:17
