7 Νοεμβρίου 1989

Ιησού μου;

Εγώ είμαι. Ειρήνη σ’ εσένα. Δέξου Με με τον τρόπο που σε δίδαξα. Λουλούδι, αγάπα Με, απορρόφησε Με, δέξου Με και γίνε η εικόνα Μου, περιστέρι Μου.

Κύριε μου, κάνε με να καταλάβω γιατί υπάρχουν λάθη ορθογραφικά;

Βασούλα, αυτά είναι δικά σου, όχι δικά Μου. Σε διάλεξα γιατί είσαι ατελής και με πολλές αδυναμίες. Εγώ, ο Θεός, διαλέγω αδύναμα όργανα, γιατί η Δύναμη Μου φανερώνεται στην πληρότητά Της μέσα στην αδυναμία.

Κι όμως, μου δίνεις κατά καιρούς καινούργιες λέξεις άγνωστες για εμένα.

Ναι, όταν υπάρχει ανάγκη. Σου υπαγορεύω και είναι λάθος να πιστεύεις πως αυτή είναι η γραφή Μου.

Τότε γιατί αυτή η διαφορά στο γράψιμο, Κύριε;

Ο τρόπος αυτός Μου αρέσει. Χρησιμοποιώ τα όργανά Μου όπως είναι, με όλες τις ατέλειες τους και με όλες τις αδυναμίες τους, για να τους υπαγορεύσω τη Γνώση Μου και να τους θρέψω, αυτούς και άλλους με τον Λόγο Μου. Ξέρω πως πολλοί απ’ αυτούς παίρνουν τα Λόγια Μου, που πολλές φορές είναι συμβολικά, κατά γράμμα, αλλά κι αυτό επίσης καθρεφτίζει την αδυναμία τους, την υπακοή τους και την παιδιάστικη πίστη τους σε Εμένα και την επιθυμία τους να Με ευχαριστήσουν. Μακάριος ο άνθρωπος που δέχεται με υπομονή τις δοκιμασίες.¹

Έλα, παιδί Μου, επίτρεψέ Μου να σε χρησιμοποιήσω όπως θέλω. ‘Ολες οι θυσίες σου δε θα πάνε χαμένες. Γίνε ένα με μαζί Μου, η Αγάπη σε αγαπά.

1 Ιακώβου 1:12.