“Ανακαλύπτοντας τη χώρα των Αγίων” 26 Οκτωβρίου – 3 Νοεμβρίου 2019

Ως εισαγωγή αυτού του χρονικού του προσκυνήματός μας στην Ελλάδα, ένα μήνυμα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής που δόθηκε σε μια ομάδα προσκυνητών που πήγε από την Αθήνα και τη Ρόδο στην Πάτμο – το νησί της Αποκάλυψης – για να προσευχηθεί και να μάθει το ροδάριο στις 25 Ιουλίου 1989, σχετίζεται άμεσα με τα κυριότερα σημεία της εβδομάδας μας:

“…Ξυπνήστε! Αγαπημένοι, Είμαι ο Σωτήρας σας, ο Εσταυρωμένος, ο Λυτρωτής σας. Νιώστε την Αγάπη Μου…
Ήρθα για χάρη σας, για να αυξήσω την αγάπη και να μειώσω το κακό. Ήρθα για να δώσω στην ψυχή σας όλα όσα της λείπουν. Μην έχετε φόβο, μικρά Μου, δεν είμαι Γενναιόδωρος; Δεν είμαι ο Ύψιστος; Γι’ αυτό να έχετε εμπιστοσύνη, γιατί είστε στην Αγκαλιά του Πατέρα σας. Εγώ, η Αγία Τριάδα, είμαι Ένα.

Εγκαταλειφθείτε πλήρως στα Χέρια Μου και επιτρέψτε Μου να σας πλάσω σε Ζωντανές Στήλες Φωτός, επιτρέψτε Μου να μοιραστώ ό, τι έχω μαζί σας. Σας αγαπώ!» (ΑΕΘΖ Μήνυμα, 25 Ιουλίου 1989)

Το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου 2019, ξεκίνησε το 12ο Οικουμενικό Προσκυνηματικό ταξίδι της Αληθινής εν Θεώ Ζωής, αυτή τη φορά στην Ελλάδα. Το παραθαλάσσιο ξενοδοχείο μας βρισκόταν στον Μαραθώνα: μια αρχαία πόλη κοντά στην Αθήνα, όπου διεξήχθη η μάχη του Μαραθώνα, και νίκησαν οι Αθηναίοι το 490 π.Χ. Η ομορφιά του περιβάλλοντος χώρου έκοβε την ανάσα. Το ξενοδοχειακό μας συγκρότημα ήταν χτισμένο ώστε να μοιάζει με ένα μικρό χωριό από μεμονωμένες σουίτες ξενοδοχείου, που έμοιαζαν με ιδιωτικές κατοικίες. Οι υπαίθριοι πεζόδρομοι με λεία πέτρα ήταν δενδροφυτεμένοι με όμορφα ανθισμένα δέντρα, διεγείροντας τις αισθήσεις μας με μαγευτικά αρώματα. Η ομορφιά του Θεού στη φύση καθρέφτιζε στις ψυχές μας την ωραιότητά Του, καθώς ερχόμασταν πιο κοντά Του κάθε μέρα κατά τη διάρκεια του οκταήμερου προσκυνήματός μας. 720 άνθρωποι από όλο τον κόσμο έφτασαν στο Golden Coast Hotel για να συμμετάσχουν και να μοιραστούν αυτό το ταξίδι προς την ενότητα με τον Θεό και μεταξύ τους. Ήταν μια χαρούμενη επανένωση, με ανθρώπους που συστήθηκαν, με φιλίες που αναζωπυρώνονταν και ξαναβρίσκονταν μεταξύ τους. Ανάμεσα στο πλήθος, υπήρχαν 89 Χριστιανοί κληρικοί, 3 μουσουλμάνοι (Σέϊχ, Σουνίτης και Δρούζος), 1 Ραβίνος και 2 βουδιστές μοναχοί. Συνολικά, το πλήθος περιλάμβανε 21 Χριστιανικές ομολογίες και 8 εκπροσώπους μη Χριστιανούς: Βουδιστές, Εβραίους, Μουσουλμάνους (Δρούζοι, Σουνίτες και Σιίτες). Κάποιο επιπλέον κληρικοί που σκόπευαν να έρθουν, δεν μπόρεσαν να λάβουν τις βίζες τους εγκαίρως για το προσκύνημα. Το έργο του Χριστού για την ενότητα είναι παγκόσμιο, καθώς είπε επανειλημμένα στη Βασούλα ότι θα το υλοποιήσει. Δηλώνει:

“…Βασούλα, έχε υπομονή. Έχω πει ότι ο Λόγος Μου μοιάζει με ρυάκι που κυλάει. Ύστερα από ρυάκι θα αρχίσει να γίνεται ποτάμι και να φαρδαίνει, και ύστερα θα ξεχειλίσει και ο Λόγος Μου θα γίνει ένας απέραντος ωκεανός, ένας Ωκεανός Αγάπης που θα πλημμυρίσει τις καρδιές σας με αγάπη και η Αγάπη θα ζήσει ανάμεσά σας ως Αγάπη” (ΑΕΘΖ Μήνυμα, 4 Φεβρουαρίου 1988).
Ήταν φανερό ότι όλοι μας αισθανθήκαμε το Άγιο Πνεύμα σαν ένα ζεστό άνεμο που μας φυσούσε μέσα μας και στις μεταξύ μας σχέσεις. Ήταν διάχυτο στη συγκέντρωσή μας εκείνο το βράδυ και καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2019

Οι δραστηριότητες της εβδομάδας ξεκίνησαν την επόμενη μέρα, Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2019, η πομπή υποδοχής με επικεφαλής τη Βασούλα που κρατούσε τον σταυρό και ακολουθούσαν όλοι οι κληρικοί. Κάθε κληρικός παρουσίασε τον εαυτό του, δίνοντάς μας μια γεύση του θρησκευτικού του φρονήματος και του τόπου διαμονής του. Εκτιμήσαμε τη σπουδαιότητα της κλήσης τους, σεβόμενοι την ιερατική τους υπόσταση. Είναι οι ποιμένες του Θεού, οι ηγέτες του ποιμνίου Του.

 

Μετά την παρουσίαση, η Βασούλα καλωσόρισε όλους τους προσκυνητές. Στην ομιλία της, μας θύμισε ότι ο Θεός δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στα πλάσματά Του, και θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τις εκκλήσεις και τις προειδοποιήσεις Του: “Έτσι, αν οι άνθρωποι αποδέχονταν την πραγματικότητα της Αγάπης στον Θεό και στους ανθρώπους, θα κατέληγαν να αγαπήσουν τον Θεό και τον πλησίον… Αν όλοι συνειδητοποιούσαν ότι ζούμε σε καιρούς απίστευτης Χάρης και Ελέους και ότι ο Θεός, με πλήρη ισχύ, ανανεώνει τη δημιουργία Του, δεν θα σταματούσαμε ποτέ να δοξάζουμε τον Θεό νύχτα και μέρα και οι καρδιές μας θα φλέγονταν από ζήλο! Αν οι άνθρωποι έδιναν προσοχή στο κάλεσμα του Κυρίου για μεταστροφή, όλοι οι άνδρες και οι γυναίκες θα ήταν ήδη άγιοι”.

Μετά το καλωσόρισμα της Βασούλας, ο π. Βίνσεντ διάβασε την λίστα των χωρών που συμμετείχαν στο προσκύνημα. Κάθε φορά που διαβαζόταν το όνομα μιας χώρας, οι προσκυνητές από τη χώρα αυτή σηκώνονταν όρθιοι με επιφωνήματα χαράς. Ήταν συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους από διάφορες χώρες ενωμένους και γεμάτους αγάπη σε μια αίθουσα.

Η Ελλάδα, η χώρα υποδοχής μας, είχε τους ιερείς της Ορθοδόξου εκκλησίας και τους συμμετέχοντες λαϊκούς. Ένας μεγάλος Αθηναίος ηγέτης, ο Μιλτιάδης, οδήγησε τα στρατεύματά του προς τη νίκη ενάντια στον περσικό στρατό που ήθελε να κατακτήσει την Ελλάδα τον 5ο αιώνα π.Χ.. Η μάχη του Μαραθώνα, ένα ντοκιμαντέρ που είδαμε σε βίντεο, περιέγραφε ξεκάθαρα το ισχυρό προς διαφύλαξη ελληνικό φρόνημα. Παρατηρήσαμε στο ντοκιμαντέρ της Μάχης του Μαραθώνα ότι ο ελληνικός λαός επέλεξε να πολεμήσει για το πνεύμα του, τις αξίες του και τον πολιτισμό του με όλη του τη δύναμη, όλο του το είναι. 3.000 στρατιώτες βάδισαν όλη τη νύχτα προς την Αθήνα για να ολοκληρώσουν τη νίκη τους, αφού νίκησαν τα στρατεύματα στο Μαραθώνα. Είναι ένας λαός με πάθος για τα πιστεύω του και με όλες του τις δυνάμεις, δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να του τα στερήσει. Ο περσικός στρατός ήταν σχεδόν δεκαπλάσιος από τον αθηναϊκό, αλλά οι Αθηναίοι, χρησιμοποιώντας σχεδόν υπεράνθρωπη ενέργεια, χάραξαν ηρωικά τη στρατηγική και οδήγησαν τα στρατεύματα στη νίκη. Για εμάς, η σύγχρονη πνευματική μας νίκη έρχεται μέσω του Χριστού – και την ημέρα αυτή, μετά το βίντεο-ντοκιμαντέρ, τέσσερις ομιλητές από διάφορες ομολογίες μας αφύπνισαν πνευματικά.

Πρώτος μίλησε ο Αρχιεπίσκοπος Simon Atallah, της Μαρωνιτικής Εκκλησίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Atallah εστίασε την ομιλία του στην εντολή του Ιησού Χριστού για την αγάπη. Ανέπτυξε την καινοτομία αυτής της διδασκαλίας και εξήγησε πώς η ενότητα είναι καρπός της αγάπης: «Η ενότητα αυτή, στο επίπεδο της οικογένειας, της κοινότητας, της Εκκλησίας και της ανθρωπότητας, είναι το σημάδι του εσωτερικού ανθρώπου, που καλλιεργείται μέσα μας με την αγάπη του Χριστού και με το ρίζωμά μας σε Εκείνον.»

Ο δεύτερος ομιλητής ήταν ο επίσκοπος Riah Abu El Assal από την Αγγλικανική Εκκλησία. Μας θύμισε ότι: «Ατελείωτα χρόνια έχουν δαπανηθεί σε αναζήτηση της ΕΝΟΤΗΤΑΣ στο Σώμα του Χριστού. Χιλιάδες σελίδες έχουν γραφτεί για αυτό το θέμα. Έχουμε διαφορετικές απόψεις για τον τρόπο με τον οποίο το Πνεύμα θα μπορούσε να δημιουργήσει ενότητα στην ποικιλομορφία. Μερικοί προσπαθούν να αποκλείσουν από την απεριόριστη αγάπη του Θεού εκείνους που ο Θεός επιμένει να τους συμπεριλαμβάνει στη θεϊκή Του ευσπλαχνία και χάρη. Ωστόσο, σε εκείνη την πρώτη Πεντηκοστή στην Ιερουσαλήμ, οι απόστολοι μίλησαν στη μητρική γλώσσα του καθενός από το πλήθος (Πράξεις 2:6). Αναρωτιέται κανείς μήπως, εξαιτίας της έλλειψής μας σε θεϊκή αγάπη, επιστρέψαμε στη Βαβέλ.» Ολοκλήρωσε με μια προσευχή από την επιστολή του Απ. Παύλου προς Ρωμαίους σχετικά με την Ενότητα.

Η ομιλία του Μητροπολίτη G. Haddad, από τη Μελχιτική Εκκλησία, εξηγούσε πώς η πνευματική αγάπη είναι χωρίς όρια και χωρίς προσδοκίες. Τόνισε ότι η υπερηφάνεια είναι το μεγάλο εμπόδιο για την ενότητα και το επικριτικό πνεύμα ένας από τους μεγαλύτερους εχθρούς της. Ως τελευταία ομιλία της ημέρας, ο ραβίνος Alon Goshen-Gottstein παρουσίασε μια εβραϊκή διδασκαλία για τη σύνδεση μεταξύ Σοφίας και Ειρήνης.

Αφού ολοκληρώθηκαν οι πρωινές ομιλίες, η προσκυνηματική μας περιήγηση μας έφερε στην Ακρόπολη, στον Παρθενώνα, για να δούμε την Αθήνα από ψηλά. Μετά τον ερχομό του Χριστού, ο ελληνικός λαός, “οι Έλληνες”, έδωσαν στην Θεοτόκο Μαρία το όνομα “Παρθένος, για να τιμήσουν την παρθενία της. Εδώ, κοντά στην Ακρόπολη, στον Αρειο Πάγο, ο Απ. Παύλος εκφώνησε το γνωστό κήρυγμά του στους Αθηναίους και μίλησε για την επιγραφή “στον Άγνωστο Θεό”. (Πράξεις 17:22) Είχαμε την ευκαιρία να δούμε και να ακούσουμε πώς η ελληνική αρχαιότητα ετοιμάστηκε για να δεχτεί τον Χριστιανισμό ως θεμέλιο της. Για να έχουμε μια ίδέα αυτής της ιστορίας, η περιήγησή μας με το λεωφορείο μας οδήγησε στα σημαντικότερα σημεία της σύγχρονης Αθήνας.

Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο μας, ολοκληρώσαμε την ημέρα μας με την τέλεση της Ρωμαιοκαθολικής Θείας Λειτουργίας.

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Ημέρα 3η, 28 Οκτωβρίου 2019, προανήγγειλε άλλη μια λαμπερή ημέρα ευλογημένη από το πρωί, με την τέλεση της Συριακής Ορθόδοξης Λειτουργίας, αφού ψάλλαμε όλοι μαζί το “Πάτερ ημών” στα Αραμαϊκά. Καθώς ψέλναμε, με τη σκέψη μας στον Χριστό, αντιληφθήκαμε ότι εμείς, σαν αληθινό, ενωμένο σώμα του Χριστού, προσφέρουμε την προσευχή μας στον Πατέρα σαν τραγούδι. Είμαστε η φανέρωση του Χριστού, το έκδηλο έργο Του για την Βασιλεία του Θεού. Κατά το τέλος της θείας λειτουργίας, μερικές αγγελικές φωνές τραγούδησαν ένα ιδιαίτερα πνευματικό τραγούδι. Για να θυμόμαστε να προσευχόμαστε κάθε πρωί, οι διοργανωτές μας χάρισαν μια κάρτα με τρεις καθημερινές προσευχές, με τις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας που τις άφησαν σε κάθε κάθισμα. Στο τέλος της Θ. λειτουργίας υψώσαμε όλοι μαζί τις κάρτες μας και ο ιερέας τις ευλόγησε. Ως ανάμνηση του προσκυνήματός μας, η καθεμία θα πρόσθετε μια ευλογία στα σπίτια μας. Επιπλέον, εκείνη τη στιγμή, η Βασούλα έλαβε μια ειδική τιμητική διάκριση από τον Αρχιεπίσκοπο Silwanos Boutros Alnemeh. Οι τρεις ομιλίες που ακολούθησαν, μας βοήθησαν να ακούσουμε, και να κατανοήσουμε βαθύτερα το σχέδιο του Θεού για την ανθρωπότητα.

Ο Μητροπολίτης Athanasios Canepa από την Κοπτική Εκκλησία μίλησε για την ειρήνη του Χριστού: “Για να φέρουμε γύρω μας την ειρήνη, πρέπει πρώτα να την έχουμε στις καρδιές μας και στο νου μας”. Είπε ότι “χωρίς αγάπη, κανένα θρησκευτικό έργο δεν ευχαριστεί τον Θεό”. Εξήγησε ότι το Άγιο Πνεύμα είναι η κύρια δύναμη της ενότητας με βάση τα λόγια του Κυπριανού, Επισκόπου Καρχηδόνας που μαρτύρυσε το 258 μ.Χ.: “Το Άγιο Πνεύμα είχε κατά νου αυτήν την μία Εκκλησία όταν είπε στο Άσμα Ασμάτων: “Μία και μοναδική είναι η περιστέρα μου, η λατρευτή μου, της μάνας της η μονάκριβη”. Οι πιστοί, επομένως, έχουν μόνο έναν σπίτι, μόνο μία Εκκλησία. Αυτό είναι το σπίτι, είναι η αρμονία που βασιλεύει εδώ, την οποία το Άγιο Πνεύμα έχει κατά νου όταν ακούμε στους Ψαλμούς: “Ο Θεός συνάζει στην ίδια κατοικία όσους είναι ενωμένοι με την ίδια σκέψη, με το ίδιο συναίσθημα. Δηλαδή, ο οίκος του Θεού, η Εκκλησία του Χριστού, κατοικείται από απλές ψυχές, ενωμένες μεταξύ τους με τους δεσμούς μιας κοινής πίστης. Γι’ αυτό, το Άγιο Πνεύμα εμφανίζεται με τη μορφή περιστεριού.

Ο πάστορας Jarle Tangstad από την Εκκλησία της Πεντηκοστής της Δανίας ολοκλήρωσε την ομιλία του με ένα όμορφο συμπέρασμα:
“Και να θυμόμαστε πάντα την θεμελιώδη αρχή του τροχού:
– Όλα αρχίζουν από το κέντρο
– Η ενότητα είναι πλησιέστερη κοντά στο κέντρο
– Όσο καλύτερα καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον και τολμάμε να εμπιστευθούμε ο ένας τον άλλον, τόσο πιο μακριά μπορούμε να φτάσουμε και τόσο μεγαλύτερος μπορεί να είναι ο τροχός.

Ο Φρανκ Σινάτρα τραγούδησε “το έκανα με τον δικό μου τρόπο”.
Συγγνώμη, για εμάς δεν υπάρχει ο δικός μου τρόπος, αλλά μόνον ο δικός Του – ο τρόπος του Θεού”.

Η τρίτη ομιλία μας από τον Σεΐχη Mohamed Ali El Hajj – Σιίτη Μουσουλμάνο διαβάστηκε, καθώς δεν απέκτησε τη βίζα του για να είναι μαζί μας. Ξεκίνησε αναφέροντας το Μουσουλμανικό ιδεολόγημα: “Η θρησκεία είναι κάτι άλλο εκτός από την αγάπη;”. Συνέδεσε αυτό το ιδεολόγημα με την διδασκαλία του Ιησού για την αγάπη. Πρότεινε επίσης ένα όραμα για το έργο της Αληθινής εν Θεώ Ζωής και έκλεισε την ομιλία του λέγοντας ότι είναι καθήκον και ευθύνη μας να διαδώσουμε τον τρόπο σκέψης μας σε όλο τον κόσμο.

Καθώς αφομοιώναμε την πληθώρα πληροφοριών και γνώσεων που αποκομίσαμε από τις ομιλίες της ημέρας, αναχωρήσαμε για την Αρχαία Κόρινθο για να επισκεφθούμε τον αρχαιολογικό χώρο, το Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου, την Επίδαυρο, το αρχαίο θέατρό της και τον Ναό του Ασκληπιού.

Ο Απ. Παύλος έζησε κοντά στην αγορά της Αρχαίας Κορίνθου για περίπου ενάμιση χρόνο. Εκεί κήρυττε, από το Βήμα της Αρχαίας Αγοράς που βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο. Η Κόρινθος βρίσκεται στην άκρη του βορειοδυτικού τμήματος της Πελοποννήσου και είναι ένας ισθμός, οπότε ήταν εύκολη η πρόσβαση για τους ταξιδιώτες. Από εδώ μπορούσαν να μετακινηθούν όλα τα αγαθά και ο κόσμος προς τα Ιόνια Νησιά και την Ιταλία. Επισκεφθήκαμε τμήματα του αρχαίου λιμανιού όπου έφτασε ο Απ. Παύλος και όπου εργαζόταν. Από τα αρχαία χαλάσματα είδαμε ότι αυτό ήταν ένα προνομιακό μέρος για να αντηχήσει το μήνυμα του Απ. Παύλου για τον αναστημένο Χριστό και να διαδοθεί σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή καθώς άνθρωποι από πολλά κοινωνικά στρώματα έρχονταν στην τότε πολύγλωσση και πολυεθνική Κόρινθο. Η Πελοπόννησος έχει ένα εκπληκτικά όμορφο τοπίο με ποτάμια, ψηλά βουνά και πηγαία ιαματικά νερά. Είναι γεμάτη ελιές και συκιές. Από την Κόρινθο, συνεχίσαμε για την Επίδαυρο, μια τεράστια, επίπεδη περιοχή: στο παλαιότερο στάδιο της αρχαιότητας και στη συνέχεια σε ένα αρχαίο θεραπευτικό χώρο το Ασκληπιείο, χτισμένο μέσα στο γειτονικό δάσος. Το Ιερό, που ιδρύθηκε γύρω στο 800 π.χ, ήταν αφιερωμένο στον θεό Ασκληπιό, του οποίου η λατρεία καθιερώθηκε κατά τον 6ο π.χ. αιώνα. Όλος ο τόπος έμοιαζε με θεραπευτήριο. Ήταν εξαιρετικά μεγάλο, με ξενώνες και λουτρά. Όσοι ερχόντουσαν για να θεραπευτούν κοιμόντουσαν, μπρούμυτα, σε έναν ειδικό χώρο στο έδαφος και προσπαθούσαν να ονειρευτούν τον θεό Ασκληπιό, ο οποίος σκόπευε να τους θεραπεύσει. Με αυτή την ιστορική αφήγησηείδαμε και ακούσαμε πώς αυτός ο αρχαίος πολιτισμός εκτιμούσε τη θεραπεία από το θείο. Προετοιμάστηκε για να δεχτεί τελικά τον Χριστό και την Αγία Τριάδα στον πολιτισμό του, βρίσκοντας θεραπεία μέχρι σήμερα μέσω της παρέμβασης του Χριστού στη ζωή τους. Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο, δειπνήσαμε και αργότερα είχαμε την ευκαιρία να λάβουμε τον Χριστό στη Θεία Ευχαριστία και αργότερα με λατρευτική προσευχή.

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019

Την Τρίτη, 29 Οκτωβρίου, ξυπνήσαμε με την ανατολή του ήλιου. Μπαίνοντας στα πούλμαν στις 6:30 π.μ., μας υποδέχτηκαν χαρούμενα πρόσωπα γεμάτα ενθουσιασμό. Αυτό μας έκανε να αντιληφθούμε μια ενέργεια από μια δύναμη πέρα απ’ τον εαυτό μας. Πηγαίνοντας στο πίσω μέρος του λεωφορείου, ένας επιβάτης μας κοίταξε και είπε: “Άλλη μια μέρα. Δόξα τω Θεώ, έχουμε μια καινούργια μέρα”. Ο Θεός πράγματι μας παρέχει ανάπαυση, ακόμη και στις μετακινήσεις του ταξιδιού μας, ώστε να μπορούμε να συμμετέχουμε στα δώρα Του. Η ενέργειά μας προέρχεται από την ενότητα που υπάρχει ανάμεσά μας. Και οι 720 προσκυνητές μπήκαν στο πλοίο, στο λιμάνι του Πειραιά, και σάλπαραν για την Αίγινα. Η Αίγινα βρίσκεται στη μέση του Σαρωνικού κόλπου, μεταξύ των ακτών της Αττικής και της Πελοποννήσου (ακριβώς στη μέση). Ανήκει στα νησιά του Αργοσαρωνικού. Είναι το 2ο μεγαλύτερο νησί του Σαρωνικού, 85 τετραγωνικά χιλιόμετρα με 13.000 κατοίκους, πολλοί από την Αθήνα που έχουν δεύτερο σπίτι στην Αίγινα. Στην Αίγινα βρίσκεται το περίφημο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου, με την πρόσφατα χτισμένο επιβλητικό Ναό αφιερωμένου στη μνήμη του σύγχρονου αυτού αγίου, που είναι η μεγαλύτερη εκκλησία σε όλη την Ελλάδα. Πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Στο μοναστήρι, πήραμε λίγο αγιασμό από τις ευλογημένες πηγές κοντά στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου και μετά μπήκαμε στο παρεκκλήσι που στεγάζει τον τάφο του. Ακουμπήσαμε τα κεφάλια μας στον τάφο του Αγίου. Πράγματι, ακούσαμε τους χτύπους της καρδιάς του! (Ήταν ένας σαφής ήχος καρδιακού παλμού). Άλλοι προσκυνητές άκουσαν ήχους χτυπήματος. Αυτό είναι ένα φαινόμενο που βιώνουν πολλοί επισκέπτες.

Ακούσαμε και ρουφήξαμε ιστορίες από τους ξεναγούς μας για την ελληνική παράδοση μέσα από τους αγίους της. Ο Άγιος Νεκτάριος, ο θαυματουργός, ένας εκπρόσωπος των αγίων στην Ελλάδα, είναι γνωστός και ως προστάτης για τους αθλητές και τους γυμναστές. Αφού πίστευε πως η σωματική άσκηση και η πνευματική ανάπτυξη είναι δύο πόλοι γύρω από τους οποίους στρέφεται η τέλεια μόρφωση και αγωγή. Σπούδασε στο νησί της Χίου και κλήθηκε να διδάξει σε μια ιερατική σχολή στην Αθήνα. Χειροτονήθηκε ιερέας στην Αλεξάνδρεια, ανακηρύχθηκε επίσκοπος Πενταπόλεως Λιβύης και διετέλεσε διευθυντής στη Ριζάρειο Σχολή επί 14 χρόνια. Αγαπήθηκε από τον λαό αλλά διώχθηκε άγρια από κληρικούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας λόγω της αμεσότητας που είχε με τους άλλους. Όταν τα αγόρια στην ιερατική σχολή μάλωναν, εκείνος νήστευε. Γι’ αυτό, τα αγόρια δεν τσακώνονταν γιατί δεν ήθελαν να υποφέρει χωρίς φαγητό. Τελικά, ζητήθηκε από τον Άγιο Νεκτάριο να έρθει και να βοηθήσει στην οικοδόμηση αυτού του εντυπωσιακού μοναστηριού, το οποίο ιδρύθηκε στις αρχές του αιώνα, το 1904. Αναλογιζόμενοι, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Άγιος Νεκτάριος ήταν ένας άνθρωπος που έζησε τη ζωή του υπηρετώντας τους άλλους για τη δόξα του Θεού. Οι θυσίες του έφεραν όσους συναντούσε πιο κοντά στην αγάπη του Θεού.

Οι άγιοι γενικά είναι αγαπητοί και τιμώνται στην ελληνορθόδοξη παράδοση. Τόσο πολύ, που οι Έλληνες γιορτάζουν την ονομαστική τους εορτή παρά τα γενέθλια. Μέχρι το έτος 1983, η Ορθόδοξη Εκκλησία και επομένως, εξ ορισμού, οι Έλληνες γονείς έδιναν στα παιδιά τους το όνομα ενός αγίου. Αν κατά τύχη ένα παιδί δεν είχε όνομα αγίου, η εκκλησία το άλλαζε σε όνομα αγίου για τη βάπτισή του. Μετά το 1983, η εκκλησία επέτρεψε τη χρήση άλλων χριστιανικών ονομάτων. Συνολικά, όπως ο Μιλτιάδης και ο ηρωικός αθηναϊκός στρατός του στη μάχη του Μαραθώνα, οι ελληνορθόδοξοι άγιοι θεωρούνται προστάτες της χώρας. Στο ταξίδι της επιστροφής, οι φίλοι μας άρχισαν να τραγουδούν προς το τέλος της δίωρης διαδρομής μας με το λεωφορείο. Η μελωδία των φωνών τους πρόσθεσε ένα παρηγορητικό, καθησυχαστικό συναίσθημα ότι είμαστε ενωμένοι, βαδίζοντας προς τον Θεό. Ο Θεός είναι ανάμεσά μας και επιλέγουμε να περπατήσουμε μαζί Του, ως “Έλληνες”. Μετά το ταξίδι μας παρακολουθήσαμε την Καθολική Λειτουργία, λάβαμε τον Ιησού και ευχαριστώντας Τον έκλεισε η ημέρα μας.

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019

Υποδεχτήκαμε την 5η ημέρα μας, Τετάρτη 30 Οκτωβρίου, με την τέλεση της Μαρωνίτικης θείας λειτουργίας, αφού ψάλλαμε όλοι μαζί το Πάτερ Ημών στα αραμαϊκά (Abun Dbashmayo). Στο κήρυγμα αυτής της Θ. λειτουργίας τονίστηκε ότι αυτά που λέμε καθορίζουν το ποιοι είμαστε. Με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, τα λόγια μας είναι τα λόγια του Πνεύματος. Αν εγκαταλειφθούμε: τη θέλησή μας, τα πάθη μας, τις επιθυμίες μας, το Άγιο Πνεύμα θα μας εξυψώσει προς την εσωτερική ειρήνη. Ο τρόπος που βλέπουμε τους άλλους και αντιδρούμε απέναντι στους άλλους καθορίζει το πώς βλέπουμε και βρίσκουμε τον Θεό στους άλλους, ως δημιούργημά Του. Ο σκοπός είναι να κάνουμε πράξη μια Αληθινή εν Θεώ Ζωή. Οι ομιλίες που ακολούθησαν μας ενέπνευσαν να ζήσουμε βαθύτερα την πίστη μας, τις αξίες μας και την ταπεινοφροσύνη μας απέναντι στους άλλους.

Η ομιλία του Σεβάσμιου Suddhananda Mahattero (Βουδιστής μοναχός) διαβάστηκε από τον βοηθό του, καθώς η υγεία του Σεβασμιότατου δεν του επέτρεψε να είναι μαζί μας. Η ομιλία του απηύθυνε έκκληση για σεβασμό των πεποιθήσεων του άλλου για την επίλυση συγκρούσεων. “Όλες οι θρησκείες διαγράφουν ένα μονοπάτι που οδηγεί σε μια πνευματική κατάσταση του νου που είναι ειρηνική, πειθαρχημένη, ηθική και σοφή… Η Θεία Αγάπη είναι το μεγαλύτερο δώρο σε ολόκληρο το σύμπαν”. Δήλωσε ακόμη ότι διατηρεί μια εξαιρετική σχέση με τη Βασούλα για περισσότερα από είκοσι χρόνια, απονέμοντας σε εκείνην και στους συνεργάτες της Αληθινής εν Θεώ Ζωής το βραβείο ειρήνης. Μας καλεί να συνεχίσουμε να συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας ευνοϊκής ατμόσφαιρας για την ειρήνη, καθώς είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια.

Μια ομιλία του Camel Bechikh, Σουνίτη μουσουλμάνου, μας έκανε να αντιληφθούμε ότι η μοντερνισμός απομακρύνει τις καρδιές από τον Θεό. Ο ομιλητής προσδιόρισε με ακρίβεια τι είναι η αγάπη, και είπε ότι ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος δεν αισθάνθηκε τόσο μόνος όσο στη σύγχρονη εποχή μας. Η θρησκεία συνδέει κάθετα τον άνθρωπο με τον Θεό. Με τον Θεό έχουμε έναν σύνδεσμο, έναν θεϊκό δεσμό. Ο σύνδεσμος/σύνδεση απαιτεί προσπάθεια: πρέπει να τον οικοδομήσουμε, να τον διατηρήσουμε, να τον ζωογονήσουμε και να τον συντηρήσουμε. Καθώς Του ανοίγουμε την καρδιά μας, αυξανόμαστε μέσα Του – με κάθε ειλικρίνεια – και μας καλεί να μοιραστούμε την ίδια πραγματικότητα με άλλους ανθρώπους. Η θεϊκή αγάπη είναι διαθέσιμη παντού, καθώς είναι ο καταλύτης που μας συνδέει για να φτάσουμε στη θεϊκή φύση εκείνων με τους οποίους επικοινωνούμε. Το γιγαντιαίο έργο της Βασούλας για τη διάδοση των Μηνυμάτων της Αληθινής εν Θεώ Ζωής είναι μια ώθηση της αγάπης της ψυχής. Με τις προσευχές μας επικαλούμαστε τη χάρη του Θεού να έρθει σε όλους τους ανθρώπους για να Του δώσουμε τη δυνατότητα να συνεχίσει το Αγαπητικό Του έργο.

Ο επόμενος ομιλητής, ο Αρχιεπίσκοπος Antonio Ledesma, της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να πετύχουμε την Χριστιανική Ενότητα. Όταν επικαλούμαστε μαζί το Άγιο Πνεύμα, καλούμε το πνεύμα της ενότητας να μας φέρει πιο κοντά σαν αδέλφια, παρά την διαφοροποίηση στον πολιτισμό και στις θρησκευτικές μας παραδόσεις. Καλούμε το πνεύμα του διαλόγου, ώστε με τον διάλογό μας, να μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλο, σεβόμενοι τις παραδόσεις των συνομιλητών. Με τον διάλογο, πλουτίζουμε πνευματικά από τις εμπειρίες της ζωής των άλλων και μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας. Επιπλέον, η αδελφική αγάπη, ο οδηγός κατά των διακρίσεων, μας συνοδεύει στο ταξίδι μας προς την ειρήνη στον σημερινό πληγωμένο κόσμο.

Ο επίσκοπος Markos Gebremedhin CM, της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, από την Αιθιοπία, δήλωσε: «Η Αγάπη του Θεού είναι σταθερή, αμετάβλητη, άνευ όρων και ριζωμένη στην ίδια την Θεϊκή Φύση… Το γεγονός ότι η αγάπη πηγάζει από την φύση του Θεού είναι υψίστης σημασίας για να κατανοήσουμε το καθήκον που έχουμε: να αγαπάμε τον Θεό και να αγαπάμε τον πλησίον μας… Η αγάπη προς τον Θεό μάς καλεί να συλλογιστούμε και να δούμε τους άλλους με τα μάτια του Θεού και με τις δικές Του εμπειρίες. Μόνο η Θεοκεντρική συνεργασία και αδελφοσύνη μπορούν να φέρουν την αληθινή αδελφοσύνη και ενότητα… Όλοι μας πρέπει να εργαστούμε προς την ενότητα όλων των Χριστιανών και μη χριστιανών αδελφών, έτσι ώστε όλα να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, που είναι Αγάπη.»

Ο τέταρτος ομιλητής της ημέρας, ο Σεΐχης Daneel Abdel Khaleq, Δρούζος, ανέφερε ότι ο Θεός μας δημιούργησε για να Τον δοξάζουμε. Η αγάπη Του για το δημιούργημά Του είναι ο θησαυρός μας και μεγαλώνει και αναπτύσσεται στους ανθρώπους, εκδηλώνοντας την αγάπη μας ο ένας για τον άλλον. Η πίστη μας είναι η ειλικρίνειά μας προς την αγάπη του Θεού. Δημιούργησε έναν κόσμο που προέρχεται από την αγάπη χωρίς ιδιοτέλεια.

Ο επίσκοπος Choucrallah Nabil El Hajj, της Μαρωνιτικής Εκκλησίας, ως πέμπτος ομιλητής της ημέρας, πρόσθεσε μια άλλη οπτική γωνία. Ο Θεός της Αγάπης έχει μια επιθυμία και αυτή είναι να στείλει το Πνεύμα Του σε καθέναν από εμάς, ώστε να μας μάθει να συμβιώνουμε με έναν τρόπο ευγενικό, με αδελφοσύνη. Η αδελφοσύνη επεκτείνεται πέρα από τις διαφορές μας.

Στο διάλειμμά μας στο παραλιακό καφέ, συναντήσαμε φίλους που απολάμβαναν τη φύση. – – Οι εμπειρίες μας σε αυτό το προσκύνημα είναι μια ανανέωση, μια υποδοχή κάτι καινούργιου, που μας οδηγεί σε μια ευκαιρία να απομακρυνθούμε από τις καθορισμένες προοπτικές μας για να προβληματιστούμε, να χαλαρώσουμε και να ανασυνταχθούμε. Οι συμμετέχοντες φάνηκαν να δέχονται την αίσθηση ευεξίας που τους δόθηκε σε αυτό το προσκύνημα. Όπως μας είπε πρόθυμα ένας πατέρας στην ομιλία του, “όλοι ερχόμαστε με κατακερματισμένους εαυτούς για να σβήσουμε τη δίψα μας για πληρότητα – για ένα θεϊκό στοιχείο που θα μας διαπεράσει και θα μας καθαρίσει”. Τα γεγονότα κάθε ημέρας έμοιαζαν να εξελίσσονται φυσικά. Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των συμμετεχόντων έμοιαζαν να έχουν έναν σκοπό, μια κίνηση προς κάτι μεγαλύτερο. Ήταν φανερό ότι οι συζητήσεις και οι συνομιλίες μεταξύ των ανθρώπων δεν ήταν άσκοπες ή επηρεασμένες από κάποια προσωπική φιλοδοξία. Κάποιοι συμμετέχοντες προσκάλεσαν τυχαία κάποιον για να πιουν μαζί έναν καφέ μόνο και μόνο για να γνωριστούν.

Το ταξίδι μας στη Νέα Μάκρη αργότερα την ίδια ημέρα μας έδειξε ότι όσο πλησιάζουμε τον Θεό, αναγνωρίζουμε ότι οι άγιοι είναι ζωντανοί και ζουν ανάμεσά μας. Ο Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης γεννήθηκε ένα φτωχό αγόρι, στις αρχές του 1380. Οι γονείς του τον πήγαν να ζήσει σε ένα μοναστήρι για να αποφύγει το παιδομάζωμα και να μη γίνει “γενίτσαρος”. Κατά τη διάρκεια της Τουρκικής κατοχής, ο τουρκικός στρατός απήγαγε τα Ελληνόπουλα και τα εκπαίδευε για να σκοτώσουν τους οικείους τους, δίνοντάς τους το όνομα “γενίτσαρος”. Μεγάλωσε αγαπώντας τον Θεό, αφιέρωσε πολύ χρόνο στην προσευχή, κρύφτηκε από τον κίνδυνο, αλλά ο Οθωμανικός στρατός τον βρήκε και τον κρέμασε ανάποδα από ένα δέντρο για να πεθάνει. Τα λείψανά και οι μεσιτικές προσευχές του έχουν βοηθήσει πολλούς. Είναι ο προστάτης άγιος κατά των εξαρτήσεων. Ο Άγιος Εφραίμ είχε το χάρισμα να θεραπεύει όσους συναντούσε και εμείς, καθώς μαθαίνουμε και αυξάνεται η αγάπη μας για τον Θεό, με πρότυπα τους αγίους, επιδιώκουμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Οι προσκυνητές επιθυμούσαν να προσφέρουν ο ένας στον άλλον συναισθηματική βοήθεια, παρηγοριά, θεραπεία. Άκουγα τους ανθρώπους να λένε τυχαία “θα σου δώσω το κασκόλ μου” …ή “έχω μια ασπιρίνη”. Η γενναιοδωρία στην καρδιά και στο πνεύμα είναι ένα επιβεβαιωμένο δώρο από τον Θεό.

`

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Το πρωί της Πέμπτης, 31 Οκτωβρίου, ψάλλαμε το αγαπημένο “Abun Dbashmayo” (το Πάτερ Ημών στα αραμαϊκά) και στη συνέχεια τελέσαμε τη Θεία Ευχαριστία με μια βυζαντινή λειτουργία των Μελκιτών. Όλοι είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν το αγγλικό κείμενο της βυζαντινής λειτουργίας μέσω προβολής PowerPoint. Το κήρυγμα επικεντρώθηκε στο νόημα των Μυστηρίων.
Οι ομιλίες που ακολούθησαν μας ενέπνευσαν να καταλάβουμε περισσότερο το Θέλημα του Θεού. Ο Αρχιεπίσκοπος Silwanos Boutros – από την Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, μας θύμισε ότι η αγάπη δεν πρέπει να είναι απλώς λόγια που εκφέρουμε, αλλά πράξεις που κάνουμε μιμούμενοι τον Κύριό μας Ιησού Χριστο. Είναι ευθύνη μας να αγαπάμε τον πλησίον μας στην κοινωνία μας. Ο αιδ. Bo Westergaard, Λουθηρανός πάστορ, μοιράστηκε μαζί μας τη σουηδική εμπειρία μιας κοινότητας Αληθινής εν Θεώ Ζωής που βιώνει την αγάπη. Ο Σεΐχης Iyad Abdallah – Σουνίτης μουσουλμάνος, μας παρουσίασε δύο μυστικούς του Ισλάμ, τον Rabia Al-Adawiyya και τον Jalal ad-Din al-Rumi, περιγράφοντας πόσο αγαπούσαν τον Θεό και Τον ποθούσαν. Ο πάστορας Said Oujibou, Ευαγγελικός, μας διηγήθηκε την ιστορία του πώς η πίστη του τον ώθησε να αγαπήσει ένα άτομο που κανονικά θα μισούσε. Τέλος, ο σεβ. Michael Tao Chan – Βουδιστής, μοιράστηκε μαζί μας τον τρόπο με τον οποίο φροντίζει τη μητέρα του που πάσχει από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Η υπομονή και οι γνώσεις του ήταν πολύ πολύτιμες. Δεν είχαμε ακούσει ποτέ κάποιον να έχει τέτοια αγάπη απέναντι σε έναν ασθενή με Αλτσχάιμερ.

Είναι ευλογία να λαμβάνουμε πνευματική τροφή, όπως μας έδωσαν αυτές οι ομιλίες, ωστόσο υπάρχουν πολλοί με υλικές ανάγκες που χρειάζονται τη βοήθειά μας για να συντηρηθούν. Το 1998, η Βασούλα έλαβε ένα μήνυμα από την Παναγία που της ζητούσε να σιτίσει τους φτωχούς, και ακολούθησε ένα επόμενο μήνυμα από τον Ιησού στις 27 Μαρτίου 2002, σχετικά με το έργο Beth Myriam:
“…Δημιούργησε τα δικά μας Beth Myriams μας όπου μπορείς. Ανακούφισε τον καταπιεσμένο και βοηθήσε το ορφανό. Προστάτεψέ Με, γλύτωσέ Με από τη λάσπη, δώσε Μου καταφύγιο και τροφή, ξαλάφρωσε το φορτίο Μου και την κούρασή Μου. Στήριξέ Με κι ενθάρρυνέ Με αλλά πάνω από όλα, αγάπα Με. Ό,τι κάνεις για έναν από τους άσημους αδελφούς Μου, το κάνεις για Εμένα…»”. (Μήνυμα, ΑΕΘΖ, 27 Μαρτίου 2002)
Η ομιλήτριά μας εκ μέρους αυτής της αποστολής, η Heidi Kyhl, η συντονίστρια των Beth Myriamς, μας ενημέρωσε ότι είκοσι πέντε χώροι Beth Myriam σε οκτώ χώρες εξυπηρετούν μισό εκατομμύριο ανθρώπους ετησίως. Αυτοί που εξυπηρετούνται είναι άτομα που μειονεκτούν κοινωνικά, άρρωστοι και ηλικιωμένοι. Το Beth Myriam τους παρέχει ρουχισμό, ιατρική θεραπεία και σχολική εκπαίδευση. Το πρόγραμμα λειτουργεί εξ ολοκλήρου από εθελοντές- ως εκ τούτου, θα αναπτυχθεί αν περισσότεροι άνθρωποι μοιράζονται τις πρακτικές εργασίες: μαγείρεμα, ψώνια και προσφορά απαραίτητων ειδών, προσφέρουν χρήματα ή μιλούν ή/και προσεύχονται για το πρόγραμμα. Η ενίσχυση των δεκαέξι μόνο ευρώ κάθε μήνα, μπορεί να κάνει τη διαφορά για όσους έχουν ανάγκη.

Η πνευματική μας τροφή μάς δίνει την ενέργεια να προσφέρουμε τον εαυτό μας. Η Sara Annunziata, συντονίστρια για τη διανομή βιβλίων, παρουσίασε μια ομιλία για τα βιβλία της Αληθινής εν Θεώ Ζωής, την πνευματική μας τροφή. Είναι προσβάσιμα σε όλους εμάς μέσω της ιστοσελίδας της Αληθινής εν Θεώ Ζωής. Τέλος, μέσω του Mark Jordan, του π. Vincent και του Neil Labbé de Montais, των σχεδιαστών του ιστότοπου της ΑΕΘΖ, είχαμε την ευλογία να ακούσουμε ότι ο νέος ιστότοπος θα εγκαινιαστεί στην Αγγλική γλώσσα, στις 28 Νοεμβρίου 2019.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στρογγυλής τραπέζης για τους κληρικούς των διαφόρων θρησκειών και ομολογιών στο υπόγειο της Αίθουσας Συνεδρίων. Βιντεοσκοπήθηκε από την Noursat, την τηλεόραση της Εκκλησίας του Λιβάνου. Η παρουσιάστρια, Lea Maamari, απηύθυνε στους κληρικούς διάφορες ερωτήσεις για την Ενότητα, τη Συνύπαρξη, την Ειρήνη και την Αληθινή εν Θεώ Ζωή.

Μετά το γεύμα, επισκεφθήκαμε τη Μονή του Αγίου Πορφυρίου, ο οποίος θεωρείται ότι είναι ο Άγιος που θεραπεύει όσους έχουν κατάθλιψη. Τα λεωφορεία έφυγαν λίγο νωρίτερα από το αναμενόμενο- χάσαμε το λεωφορείο μας, αλλά ευτυχώς επιβιβαστήκαμε στο τελευταίο λεωφορείο, προλαβαίνοντας το αφού είχαν επιβιβαστεί όλοι, καθώς πήγαινε προς την έξοδο. Ως νεοφερμένοι σε “γαλλικό λεωφορείο”, μείναμε έκπληκτοι από την ενέργεια των επιβατών. Ήταν όλοι πολύ ζωηροί: μιλούσαν, τραγουδούσαν, προσεύχονταν το κομποσχοίνι με ομοφωνία. Προς το τέλος του ταξιδιού, αρκετοί από αυτούς άρπαξαν το μικρόφωνο για να μιλήσουν για τις εντυπώσεις τους από το προσκύνημα και για κάτι ιδιαίτερο που τους συνέβη κατά τη διάρκεια αυτού του προσκυνήματος. Η πνευματική τους πίστη φάνηκε να προκαλεί αυτή την προφανώς τεράστια ενέργεια.

Βρήκαμε το πούλμαν μας όταν φτάσαμε στο μοναστήρι και οδηγηθήκαμε από την ξεναγό μας στην κύρια εκκλησία. Ο Άγιος Πορφύριος είναι ένας σύγχρονος άγιος, όπως ο Άγιος Νεκτάριος. Και αυτός ήταν θεραπευτής με διόραση. Χειροτονήθηκε ιερέας σε ηλικία 20 ετών και τελικά έγινε ‘γέροντας’ (πρεσβύτερος σε μοναστήρι). Είχε την ικανότητα να ‘διαβάζει’ και να θεραπεύει ψυχές: να φανερώνει τι συνέβη στο παρελθόν κάθε ψυχής, καθώς και να ‘διαβάζει’ τις καθημερινές ανησυχίες της ψυχής. Η εκκλησία που μπήκαμε ήταν νεόκτιστη. Παρακολουθήσαμε τον αγιογράφο να σχεδιάζει τον τοίχο της Πλατυτέρας πίσω από το τέμπλο. Στη συνέχεια, προσκυνήσαμε τον Άγιο Πορφύριο: γονατίσαμε δίπλα στο κρεβάτι του στο κελί του και προσευχηθήκαμε για όσους έχουν ανάγκη. Καθώς ξεκινήσαμε να αναχωρούμε από το μοναστήρι, συζητήσαμε για λίγο με την ξεναγό του πούλμαν μας, η οποία μας αποκάλυψε ότι το προσκύνημά μας την ενέπνευσε να πάει για εξομολόγηση πρώτη φορά στη ζωή της! Δόξα στον Θεό! Στο δρόμο προς το ξενοδοχείο μας, επισκεφθήκαμε ένα τοπικό οινοποιείο στην περιοχή της Μαλακάσας. Πολλοί προσκυνητές αγόρασαν κρασί, ούζο και άλλα πολύ νόστιμα προϊόντα. Ταυτόχρονα, ενώ εμείς επισκεπτόμασταν το μοναστήρι του Αγίου Πορφυρίου, οι μη χριστιανοί συμμετέχοντες μας αναχώρησαν για το Σούνιο για να επισκεφτούν το ναό του Ποσειδώνα και να απολαύσουν ένα ακόμη στολίδι της ελληνικής ιστορίας. Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο με ιστορίες στο μυαλό μας για τον Άγιο Πορφύριο, αναγνωρίζοντας ότι η πορεία μας προς τον Κύριό μας κατευθύνεται σωστά μέσω των αγίων μας. Ευχαριστούμε τον Κύριο για την καθοδήγησή τους. Η μέρα μας ολοκληρώθηκε με την ώρα της λατρείας.

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

7η Ημέρα, Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου, που σηματοδοτεί την πρώτη του μήνα. Οι Έλληνες χαιρετούν ο ένας τον άλλον λέγοντας “Καλό μήνα” την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά επίσης την πρώτη ημέρα κάθε μήνα με μια λειτουργία και αγιασμό. Ξεκινήσαμε την ημέρα μας με ύμνους και δοξολογίες στον Θεό ψάλλοντας το ‘Abun Dbashmayo’. Ξεκινώντας μια νέα μέρα και έναν νέο μήνα, εμπνευστήκαμε από δύο σημαντικές ομιλίες. Ο π. Βίνσεντ – της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, έδωσε μια πολύ όμορφη ομιλία βασισμένη σ’ αυτήν την πρόταση, «Η αγάπη δεν είναι πια αγάπη αν δεν μοιράζεται». Ο Sheikh Nizam – Δρούζος, εξήγησε ότι για να φτάσουμε στην Αγάπη του Θεού, το ταξίδι μας χρειάζεται διάφορα στοιχεία: Αγάπη – ομορφιά – ασκητισμό – λατρεία – ηθική. Εξήγησε κάθε ένα από αυτά ξεχωριστά. Ακολούθησε μια αιθιοπική Θεία Λειτουργία που μας ενίσχυσε να αναχωρήσουμε για τη Μονή Δαφνίου.

Η Μονή Δαφνίου περιλαμβάνει μια εκκλησία που χτίστηκε γύρω στο 1080 μ.Χ. Ήταν μια απίστευτα μεγάλη, πλίνθινη κατασκευή με ό, τι απέμεινε από τις ψηφιδωτές αγιογραφίες στους τοίχους, εκ των οποίων κάποιες έχουν αποκατασταθεί. Ένα ολόκληρο τμήμα αγιογραφιών στην είσοδο (στον νάρθηκα) ήταν αφιερωμένο στην ζωή της Θεοτόκου Μαρίας και η παράσταση του Χριστού Παντοκράτορα που βρίσκεται στον τρούλο της εκκλησίας, έμοιαζε λίγο αυστηρή. Ο Χριστός φαινόταν πιο “Έλληνας” σε αυτή την αγιογραφία. Περιηγηθήκαμε στα ερείπια που πρόδιδαν την ύπαρξη μοναστικής ζωής και περιμέναμε με ανυπομονησία την εξέλιξη της ημέρας. Μετά την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο και το γεύμα μας κατά την ώρα της Προσκύνησης των Αχράντων Μυστηρίων λάβαμε ατομική ευλογία από τα Άχραντα Μυστήρια, και συνεχίστηκαν οι ευλογίες με προσευχές επίκλησης στο Άγιο Πνεύμα από τον π. Teófilo Rodríguez. Μετά απ’ αυτήν την ώρα, έγινε παρουσίαση ενός βίντεο με τους φίλους και υποστηρικτές της Αληθινής εν Θεώ Ζωής που αποδήμησαν εις Κύριον: ιερείς και αφοσιωμένοι λαϊκοί. Η βραδιά κορυφώθηκε με την Προσευχή Θεραπείας, που ήταν για όλους τους προσκυνητές, καθέναν ξεχωριστά. Οι κληρικοί και η Βασούλα στάθηκαν κατά μήκος της σκηνής και ευλόγησαν κάθε προσκυνητή στο μέτωπο. Μερικοί προσκυνητές έπεσαν στο πάτωμα ‘αναπαυμένοι στο Πνεύμα’. Οι εκδηλώσεις της ημέρας ολοκληρώθηκαν, αλλά αυτό που παρέμεινε στην καρδιά μας ήταν ότι η ταπεινοφροσύνη μάς επιτρέπει να κατανοήσουμε το άλλο άτομο και καθετί που περιλαμβάνει το Θέλημα του Θεού.

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2019
Την 8η και τελευταία ημέρα των εκδρομών μας, Σάββατο 2 Νοεμβρίου, μια ημέρα πριν την αναχώρηση μας, την ώρα του πρωινού, πριν συγκεντρωθούμε για προσευχή, καθώς νιώθαμε ένα συναίσθημα λαχτάρας να κρατήσουμε την ενότητα που βιώσαμε αυτή την εβδομάδα, ένας από τους φίλους στο προσκύνημα μας χαιρέτησε με χαμόγελο και ενθουσιασμό λέγοντας ότι είναι σημαντικό να μοιραστούμε την εμπειρία που βιώσαμε αυτή την εβδομάδα με άλλους. Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτήν την εμπειρία της ενότητας. Να την επεκτείνουμε. Αυτή η επαφή ήταν ένα παράδειγμα του τρόπου επικοινωνίας μεταξύ μας όλη την εβδομάδα. Κατά κάποιο τρόπο, η επικοινωνία που που προέκυμε μεταξύ των ατόμων ήταν αυτό που χρειαζόταν κάποιος να ακούσει ή να πει για ένα συναισθηματικό, σωματικό ή πνευματικό όφελος. Οι εκδηλώσεις της ημέρας μας ξεκίνησαν με την πρωινή μας προσευχή: “Abun Dbashmayo” και τις πρωινές ομιλίες για να μας ζωογονήσουν.

Είχαμε την ευλογία να ακούσουμε την ομιλία του Πατριάρχη Sako, Καρδινάλιου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και επικεφαλής της Χαλδαϊκής Εκκλησίας. Στην ομιλία του, ο Πατριάρχης όρισε την αγάπη με αυτά τα λόγια:
– Η αγάπη ζει στην αλήθεια και όχι σε μια ψευδαίσθηση. Έχει ευθύτητα και είναι ειλικρινής και αληθινή, δεν γνωρίζει το ψέματα και κανένα σύμπλεγμα.
– Η αγάπη είναι ανιδιοτελής. δεν αναζητεί το συμφέρον της και αγνοεί τη νοοτροπία «Δώσε μου και θα σου το ανταποδώσω!»
– Η αγάπη, όταν πλημμυρίζει την ύπαρξή μας, μας κάνει να αναπτυχθούμε μ’ έναν θαυμαστά υγιή τρόπο.
– Η αγάπη, όταν ζει μέσα μας, συγκρατεί τη ζωή μας με σταθερότητα, ακόμη και όταν είμαστε καταρρακωμένοι! Η Θεία Ευχαριστία δεν είναι το μυστήριο της Αγάπης; Ο Χριστός πρόσφερε τον εαυτό Του γενναιόδωρα για εμάς που αγάπησε τόσο πολύ (Κατά Ιωάννη 13:1).
– Η αγάπη είναι ευσυγκίνητη, δεν φέρνει κατάθλιψη, ανησυχία ή εκνευρισμό – είναι μεγαλόψυχη και υπομονετική, αναζωογονητική, συμμετοχική, δημιουργική και πάντα ανανεώνεται. Δεν μπορεί να μετατραπεί σε ένα «αντικείμενο για πώληση!»
– Η αγάπη δεν προξενεί θλίψη σε κανέναν και δεν εξαλείφει την προσωπικότητα κάποιου, δεν κάνει τίποτα αρνητικό και δεν εξασθενεί μπροστά σε δυσκολίες και πόνο, δεν πιστεύει στην παύση της ζωής, αλλά κάνει την ελπίδα, την εμπιστοσύνη, τη ζωντάνια, την ενεργητικότητα, την ειρήνη και τη χαρά να λάμψουν μέσα μας. Η αγάπη είναι μια γιορτή, ένας πανηγυρισμός και μια ευρύτητα πνεύματος για το πολλά υποσχόμενο μέλλον!
– Η αγάπη είναι μια πλήρης και αρμονική ωριμότητα. Η αγάπη δεν χρειάζεται να μιλήσει, εκδηλώνεται μόνη της! Το γράμμα σκοτώνει, αλλά το Πνεύμα δίνει ζωή (Β Κορινθίους 3:6), δεν φθείρεται. δεν κουράζεται, ούτε γίνεται εσωστρεφής.
– Η αγάπη δίνει δύναμη και ορμή για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις και να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, και είναι ο ισχυρότερος σύνδεσμος ανάμεσά μας ως ανθρώπινα πλάσματα και ανάμεσα σε εμάς και τον Θεό, τον Δημιουργό μας.
– Η βαθιά και αληθινή αγάπη είναι μια αντανάκλαση της αγάπης του Θεού για εμάς, οπότε καλούμαστε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας.
– Η αγάπη είναι ένα δυναμικό έργο που συναρπάζει, ευχαριστεί, εξυψώνει και υπερβαίνει τα όρια μέσω μιας σταδιακής, και όχι μηχανικής ολοκλήρωσης.
– Η αγάπη είναι ανεμπόδιστη παράδοση του εαυτού μας: το άτομο που αγαπάει δεν φοβάται να παραδοθεί σε έναν δημιουργικό, γεμάτο αγάπη για τη ζωή γάμο ή σε μια ανεμπόδιστη και γόνιμη αφιέρωση στην υπηρεσία της ιεροσύνης ή μιας μονής: με το σώμα, την ψυχή, την καρδιά και το μυαλό. Θυσιάζουμε τον εαυτό μας για αυτόν που αγαπάμε και τον ακολουθούμε μέχρι το τέλος..

Από αυτή την άποψη πρέπει να κατανοήσουμε τα λόγια του Ιησού: “Όποιος όμως εξαιτίας Μου χάσει την ψυχή του, θα την βρει” (Ματθαίος 16:25).
– Η αγάπη είναι σπλαχνική εγγύτητα, που μεταβάλει τα πάντα σε ένα μεγάλο αγαθό. Γι’ αυτό και ο Απόστολος Παύλος δηλώνει κατηγορηματικά ότι η αγάπη «ουδέποτε εκπίπτει»!

Μετά την παραπάνω ομιλία, ο πατέρας Teófilo Rodríguez, Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μίλησε για την ενότητα της Ιεροσύνης μέσα στο μυστήριο της Αγίας Τριάδας.

Στη συνέχεια, ο Σεΐχης Ayad Kazem – Σιίτης μουσουλμάνος είπε στην ομιλία του: “Η ουσία του θεϊκού σκοπού των ουράνιων θρησκειών είναι η εξάπλωση της αγάπης στις κοινωνίες και μεταξύ των ανθρώπων με βάση την ηθική- αυτό εξέφραζαν οι προφήτες και οι απόστολοι σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας. (…)Έτσι, το έργο όλων των αποστόλων, (απεσταλμένων), που ακολουθούν το παράδειγμα του Ιησού και του Μωάμεθ και των υπόλοιπων προφητών, είναι να εδραιώσουν την αντίληψη της αγάπης του Θεού και της “προσέγγισης” όλων των ψυχών, μέσα από την αγάπη, μεταξύ όλων των θρησκειών, για την επίτευξη μιας κοινωνίας ειρήνης, αγάπης και ευημερίας.»

Στη συνέχεια ο Σεΐχης Valsan – Μουσουλμάνος μας μίλησε για την όμορφη εμπειρία του με τους καθολικούς μοναχούς που είναι γείτονές του.

Όσον για την αποχαιρετιστήρια ομιλία της Βασούλας, το φινάλε μας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν λόγος του Ιησού, επειδή όλη ήταν βασισμένη στον Ύμνο Του: Αληθινή ζωή εν Θεώ. Τα παρακάτω είναι από την ομιλία της:
Το ερώτημα είναι: Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι όλοι προερχόμαστε από μια πηγή, δηλαδή από το Θείο, ακόμη και αν είμαστε διαφορετικοί σε μορφή, χρώμα, παράδοση, πιστεύω και πολιτισμό;
Πώς είναι δυνατόν να έχουμε ξεχάσει εύκολα ποιος φύσηξε μέσα μας την ίδια Πνοή της Ζωής που φύσηξε σε όλα τα πλάσματα;

Πρέπει να είμαστε παράδειγμα για τους άλλους, δείχνοντας ότι οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν ειρηνικά και αρμονικά και μπορούν να συμφιλιωθούν μεταξύ τους. Πρέπει να μάθουμε να είμαστε ελεήμονες και να μάθουμε να συγχωρούμε. Μπορούμε πραγματικά να ενωθούμε και να συμφιλιωθούμε μεταξύ μας; Ναι! Ναι, μπορούμε να ενωθούμε, αρκεί να μάθουμε να αγαπάμε αναλογιζόμενοι τη θεϊκή μας καταγωγή, αναλογιζόμενοι τι είπε ο Ιησούς στους μαθητές Του: “Σας δίνω μια νέα εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως σας αγάπησα Εγώ. Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας τον άλλον.» (Κατά Ιωάννην 13:34-35) Πρέπει να γίνουμε η Εικόνα του ζωντανού Θεού, τίποτε ακάθαρτο, κανένα ίχνος προκατάληψης, κανένα ίχνος εκδίκησης, κανένα ίχνος μίσους.

Μετά την τελική ομιλία της Βασούλας, το ταξίδι μας στις Μυκήνες και οι εκδηλώσεις που ακολούθησαν, ενέτειναν τη συνειδητοποίηση της αρχαίας ελληνικής ιστορίας και του εαυτού μας. Η διαρκής, συνεχόμενη προσκόλληση των αρχαίων Ελλήνων σε κάτι θεϊκώς μεγαλύτερο από τους ίδιους, χρωμάτισε όλα όσα είδαμε και ακούσαμε. Τα μυκηναϊκά τείχη ονομάστηκαν «Κυκλώπεια». Οι ογκόλιθοι ήταν τόσο μεγάλοι, βαριοί και ψηλοί, που, όπως μας λέει η προφορική ιστορία, οι Έλληνες απέδιδαν την κατασκευή τους στους Κύκλωπες. Απέναντι από το Μυκηναϊκό Τείχος βρίσκεται η Προσωπίδα του μεγάλου Βασιλιά Αγαμέμνονα, ως μέρος της μεγάλης οροσειράς. Από τις Μυκήνες επισκεφθήκαμε την περίφημη γραφική πόλη του Ναυπλίου, που το 1827 έγινε η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδος μέχρι το 1834, οπότε και πρωτεύουσα του Κράτους έγινε η Αθήνα..

Κατά την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο, τελέσαμε τη Θεία Ευχαριστία με μια καθολική λειτουργία. Το κήρυγμα του ιερέα μιλούσε για τον Ζακχαίο: φοροεισπράκτορας, πλούσιος με κύρος, θεωρούμενος αμαρτωλός από τους συνομηλίκους του και κοντός στο ανάστημα. Αναγνώρισε ότι κάτι έλειπε από τον εαυτό του. Έτσι ανέβηκε σε ένα δέντρο για να βρει τον Χριστό, ώστε να μπορέσει να καλύψει το κενό του. Η επιθυμία του τον οδήγησε στον Χριστό. (βλ. Λουκάς 19:1-10) Από αυτή τη διήγηση διαπιστώνουμε ότι εφόσον όλοι είμαστε ενσάρκωση της δημιουργίας Του, πρέπει να αποδεχόμαστε, να σεβόμαστε και να αγαπάμε εκείνους που διαφορετικά θα μπορούσαν να θεωρηθούν μακριά από τον Θεό. Εμείς, με τη σειρά μας, πρέπει να επιθυμούμε να βρούμε τον Χριστό μέσα μας. Όλοι έχουμε ένα κενό να καλύψουμε.

Το προσκύνημά μας προσπάθησε να γεμίσει αυτό το κενό. Μερικοί χλιαροί προσκυνητές, λιγότερο δεμένοι με τα Μηνύματα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής που ήρθαν για αναψυχή, ένιωσαν τη φλόγα του Αγίου Πνεύματος μέσα τους. Ανακάλυψαν την επιθυμία να ακούσουν περισσότερα για τα Μηνύματα της Αληθινής εν Θεώ Ζωής. Ένας άλλος νεοφερμένος δήλωσε ότι το προσκύνημα εμβάθυνε την κατανόησή του για την ενότητα μεταξύ των Εκκλησιών. Επιπλέον, μια τρίτη νεοφερμένη παραδέχτηκε ότι αισθάνθηκε το Πνεύμα του Θεού να εμποτίζει το πνεύμα όλων μας. Ένιωσε ενότητα, συνεργασία και αδελφικότητα από προσκυνητές που προέρχονταν από διαφορετικές χώρες, φυλές, ομολογίες και πιστεύω. Επιπλέον, οι νεοφερμένοι συνάντησαν άλλους ‘καινούργιους’ που ήταν αναμμένοι από την γεμάτη αγάπη φωτιά του προσκυνήματος. Η επικοινωνία μεταξύ του κόσμου ήταν τόσο δεμένη που μια μη-αγγλόφωνη κυρία παραδέχθηκε: «Βρήκα ότι το περιορισμένο λεξιλόγιό μου στα Αγγλικά δεν ήταν πρόβλημα – ο κόσμος με βοήθησε να εκφραστώ. Ήμουν τόσο χαρούμενη που γνώρισα αδέλφια από όλο τον κόσμο!» Ένας ‘βετεράνος’ των προσκυνημάτων ομολόγησε με ενθουσιασμό, «Ένιωσα τη Φλόγα της Αγάπης του Χριστού να περιβάλλει και να εισδύει στην ψυχή μου τόσο βαθιά, πολύ απαλά και μου έδωσε τόσο μεγάλη χαρά! Μετέτρεψε τον βηματισμό μου σε χορό με τις Άρπες Του! Δόξα στην Αγία Τριάδα.» Ένας άλλος αναγνώστης της Αληθινής εν Θεώ Ζωής είπε ότι σ’ αυτό το προσκύνημα ένιωσε ότι ο Θεός ήταν πραγματικά η «Ζωή» – βίωσε τη ζωή, τη χαρά και την ειρήνη στις εκδηλώσεις αυτής της εβδομάδας. Ένας από τους ιερείς μας, ένας νεοφερμένος, είπε ότι ποτέ δεν ένιωσε τόση αγάπη σε όλη του τη ζωή! Το γενικό αίσθημα που προήλθε από όσους έχουν συμμετάσχει σε πολλά άλλα προσκυνήματα ήταν ότι όλο αυτό το προσκύνημα ήταν κάτι περισσότερο από ό, τι περίμενε κανείς. Ολοκληρώσαμε την εκδήλωση διάρκειας μιας εβδομάδας με ζωηρό ελληνικό χορό. Ο παραδοσιακός χορός όλων μαζί, έσμιξε με την ανάταση που νιώσαμε όλη την εβδομάδα!

Μπορούμε πραγματικά να πούμε ότι οι οικοδεσπότες του προσκυνήματός μας εργάστηκαν ακούραστα για να μπορέσουμε να συμμετέχουμε σ’ αυτήν την εμπειρία ενότητας για μια εβδομάδα. Σε γενικές γραμμές, οι εθελοντές της Αληθινής εν Θεώ Ζωής που διοργανώνουν συναντήσεις για τη Βασούλα, μεταφράζουν τα μηνύματα, προσφέρουν χρόνο για να διαθέσουν τα βιβλία, να δημιουργήσουν τον ιστότοπο, να διαχειριστούν το ραδιόφωνο και τα Μπετ Μύριαμ, δεν περιμένουν τίποτα σε αντάλλαγμα. Το έργο τους αυτό καθαυτό έχει νόημα. Πάνω απ’ όλα, πρέπει να απευθύνουμε ένα θερμό και διαρκές «ευχαριστώ» στην Βασούλα που διαδίδει ακούραστα τον Ύμνο Αγάπης του Ιησού Χριστού στον στερημένο από αγάπη κόσμο μας! Ο Θεός να ευλογεί τη Βασούλα πλουσιοπάροχα και παντοτινά!

“…Το Πνεύμα Μου γεμίζει όλο τον κόσμο για να φωτίσει τούτο το σκοτάδι και να δώσει την Ελπίδα σε όσους προχωρούν ψηλαφιστά μέσα στην ατέλειωτη αυτή νύχτα. Αγαπημένοι, έχοντας τον Ουρανό για πατρίδα σας και τη γη για προσωρινή διαμονή σας, έχετε κάθε λόγο να χαίρεστε και να ελπίζετε.» (Μήνυμα ΑΕΘΖ, 7 Φεβρουαρίου 1991)
Δόξα στον Θεό και στον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό!!

Γράφτηκε από τους εθελοντές της ΑΕΘΖ – Magdalene και Jonathan Kosoy, με τη βοήθεια των Magda Skalová, Lucien Lombard, Laura Panayotou, Theodora Konidari, Chadi Choufani, Lisa Arman, Marianne Poulos, Sara Annunziata, Tereza Perri και Georgia Klamson.